مخمس عزیزه عنایت برغزل حضرت ابوالمعا نی بید ل رح

مخمس برغزل حضـــرت ابــو المعا نی بــیــد ل رح

زلال اشــک

 عزیزه عنایت 

*****

دلم از فــراق حسنت, چـه بسـا تپیده بـا شـد
سحری که جلــوۀ تو زقضــا نــد یـده بـا شـد
چقـدر زلال اشکــم برخــم دویـــده بـــا شـــد
پی اشک من ندانم به کجــا رسیــده بــا شــد
زپیـت دو یدنی داشــت برهــی چکیده با شـد

به هــوای آستــا نــت چو شــراردل تپیــد ن
بـامیـد و صـل رویــت بـه صـد آرزو دویـدن
چقـدر شکسته بـا یـد به حــریــم تو رسیــد ن
تب و تــاب مو ج باید زغــرور بحر دیــدن
چه رسد به حالم آنکـس که تــرا ندیده با شـد

همه این نوای عاشق زفیوض سوزوساز اسـت
سر عاشقــان راهت به سجـود و د ر نمازاست
زبهـــار الفتء تــو گـل بنــده گی نـیــاز اســت
به چمن زخون بسمل همه جــا بهـار ناز اسـت
د م تیــغ آن تـبـسم رگ گـل بـــریــده بــا شـــد

زخمار عـیش و مستی نـرسی به قــرب جـانـان
تــا نـشد دلت شکسته , بـه سـلــوک راه دوران
خون دل فشـاند با ید, همـه شب چوگل, بدامـا ن
زطــریق شمع غــافــل مگــذر در ایــن بیـا بـان
مــژه آب ده زخـــاری کـه بــه پـا خلیـده با شـد

عـاشـقی بهــار ز یبــا و هـــوای د لپسنــد اســت
دل عا شقــان بسمل به هـــزار, پـرده بنـد اسـت
نـروی بسوی عشقی, که رهش پـراز گزند اسـت
به دمــاغ دعـوی عشق ســر بوالهوس بلــند است
مگـر از دکــان قصـاب, جگـری خــریـده با شــد

زندگی چوگل گهی است, گهی هم به رنج وسختی
نتــوان کســی رهیدن زشـــــرار تـیــــره بـخـتــی
چــه بساط نـا تــوا نـی , یـا فضای عیـش ومستی
چـه بلنـدی و چه پستی چه عـدم چه ملک هستی
نشنیــده ایــم جـــا ئی کـه کــس آرمیــــده با شـــد

بشگـفـد( عـزیـزه) چــون گـل ز لطـافـت گما نش
دل و دیـــده ام مــنـــور, زفــــروغ آســتـــا نــش
بخشــد م حیات دیگــر مـهـر و الفــت عیـا نـش
بـه هـــزار پـــرده ( بیــدل) زدهــان بــی نشـا نــش
سخنـــی شنیـــده ام مــن کـــه کسی نــدیــده با شــد

عزیزه عنایت

:: ADVERTISEMENTS ::
Share:

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.