Latif Danishmand

ای دوست

ای دوست

ای دوست ز دل خیزد نوای عشقت ای دوست همان عشقی که عالم را تباه کرد! گلی بودی در این باغ پر از خار که باغبانش برای تو جفا کرد! تو را آن عطر پاک نسترن ها در آغوش بهاران هم رها کرد! به رنگ سرخ عشق گلگون گشتی شقایق از غمت خود را فدا کرد! نریزد قطره اشک از روی حسرت که مهرت خانه روی دیده ها کرد! چو پروانه ...