Ghulam Sarwar Dehqan Kabuli

یادگاری هست این جام می از کوثر مرا غلام سرور دهقان کابلی

یادگاری هست این جام می از کوثر مرا غلام سرور دهقان کابلی

من و دهقان دو یارغار بودیم غلام سرور دهقان کابلی

من و دهقان دو یارغار بودیم غلام سرور دهقان کابلی

من نمیدانم در این ره کیســـت یارب یار مـا غلام سرور دهقان کابلی

من نمیدانم در این ره کیســـت یارب یار مـا غلام سرور دهقان کابلی

من دیده ام بخــــــــویش پریزاد خــویش را غلام سرور دهقان کابلی

من دیده ام بخــــــــویش پریزاد خــویش را غلام سرور دهقان کابلی

خسرو نداشت نام و نشانی بکـوه عشق غلام سرور دهقان کابلی

خسرو نداشت نام و نشانی بکـوه عشق غلام سرور دهقان کابلی

برفت شیرین و خسرو از زمانه غلام سرور دهقان کابلی

برفت شیرین و خسرو از زمانه غلام سرور دهقان کابلی

چراغ علم و عرفان گشت خاموش غلام سرور دهقان کابلی

چراغ علم و عرفان گشت خاموش غلام سرور دهقان کابلی

برادر رفت ایام جوانی غلام سرور دهقان کابلی

برادر رفت ایام جوانی غلام سرور دهقان کابلی

عنقای فطرت

عنقای فطرت

عنقای فطرت من دیده ام بخــــــــویش پریزاد خــویش را آیینه داده ام به کف ایجـــاد خــــــــویش را عنقــای فطـــــــرتیم که بر اوج معــــــرفت بنهــــــــاده ایم بیضهء بنیــاد خـــــویش را امــروزم از چه دانه بریزی که در الســـت تابیده ایــم حلقـــــهء صـیاد خـــــــــویش را خسرو نداشت نام و نشــــان...

بال جبرئیل

بال جبرئیل

بال جبرئیل من نمیـــــــدانم در این ره کیســـت یارب یار مـا کاندرین ره، هیچ نبود جان مـــــــا، در کار مـــا ما بصحــــــــرای وجود خــــــویش منزل میزنیم نفس، گمــــــــــره گشته از افعال و از کردار ما آنقدر در نیستی ها تیـــز تگ گشـــــتم کــــه دوش سوخت بال جبرئیل از گـــــــــرمی یی رفتار مــا ن...

ایام جوانی

ایام جوانی

ایام جوانی برادر رفت ایام جوانی ندیدیم در جوانی شادمانی چرا بر ما زمانه این چنین کرد چنین کرد این چنین کرد این چنین کرد گهی ازما گرفت کاشانه ما گهی آتش زدن در خانه ما چراغ علم و عرفان گشت خاموش زغم زار و زبون گردید مدهوش کجا شد همنوا ای یار همراز که بود هم یار و هم ا ستاد دمساز که درسش آیتی از مهربا...

اشک دامنگیر

اشک دامنگیر

اشک دامنگیر یادگاری هســـــــــــــت این جــام می از کوثر مرا دست زاهــــــــــــد بشــکنـد، کو بشکند ساغر مرا یک جهـــــــان خونیســت از آتش اگر یک دل بُود دوســــــــتان! میســوزد آخــــــر داغ آن دلبر مرا ناله، رُســــــوای جهــانم کرد درمــــــــــانم نکــرد پیر گـــــــردون هــــم ندارد داروی د...