Afif Bakhtari

مخمس بر غزل شاعر بی بدیل و معاصر میهن شاد روان مرحوم مغفور اسد الله عفیف باختری

مخمس بر غزل شاعر بی بدیل و معاصر میهن شاد روان مرحوم مغفور اسد الله عفیف باختری

مخمس بر غزل شاعر بی بدیل و معاصر میهنشاد روان مرحوم مغفور اسد الله عفیف باختری. *************** به کـــــــوی عشـــق مــــرا بیقرار بگذارید کنــــار جـــــاده ای گـــــرد و غبار بگذارید شمــــا رویـــــد و مــــرا در مــزار بگذارید مـــرا به حــال خــــودم زرد و زار بگذارید دلــــــم گرفتـــــــه از... »

می‏‌خواستم بخوابم و در خواب گم شوم اسد الله عفیف باختری

می‏‌خواستم بخوابم و در خواب گم شوم اسد الله عفیف باختری

Hits: 56 »

تا خواهد از جدایی تو نغمه سر کند اسد الله عفیف باختری

تا خواهد از جدایی تو نغمه سر کند اسد الله عفیف باختری

Hits: 11 »

بسیار شد جدایی و دوری عزیز من اسدالله عفیف باختری

بسیار شد جدایی و دوری عزیز من اسدالله عفیف باختری

Hits: 42 »

بر لبانش غیر یک لبخند شیطانی نبود اسد الله عفیف باختری

بر لبانش غیر یک لبخند شیطانی نبود اسد الله عفیف باختری

Hits: 17 »

با خون خود دوباره رقم می زنم ترا اسد الله عفیف باختری

با خون خود دوباره رقم می زنم ترا اسد الله عفیف باختری

Hits: 77 »

ناقوس مرگ را به صدا آورد غروب اسد الله عفیف باختری

ناقوس مرگ را به صدا آورد غروب اسد الله عفیف باختری

Hits: 12 »

دور می شوی

دور می شوی

با هر قدم که از نظرم دور می شوی پنهان میان هاله یی از نور می شوی گاهی شبیه گل به نظر جلوه می کنی گاهی شبیه خوشه ي انگور می شوی از هر گلی که خواست دلت شیره می مکی از شکل زن به هیئت زنبور می شوی این کوه شک که بین من و خود کشیده ای یک روز می پذیری و مجبور می شوی مجبور می شوی که به آیینه رو کنی از حسن خ... »

ناقوس مرگ

ناقوس مرگ

ناقوس مرگ را به صدا آورد غروب پاییز را به خاطر ما آورد غروب ای کاش جای غصه ـ هر اندازه‌ای که است ـ یک تکه خاطرات تو را آورد غروب ای سایه نهان‌شده در پرده‌های شام در مِه، تو را چگونه به‌جا آورد غروب؟ گرگ از قفا و در جلو آغوش پرتگاه جز سوی مرگ، رو به کجا آورد غروب؟ تا خواهد از جدایی تو نغمه سر کند صد ... »

قدم می زنم ترا

قدم می زنم ترا

با خون خود دوباره رقم می زنم ترا ای زنده گی ساده به هم می زنم ترا امروز اگر به کام دل خسته نگذری فردا مگر به فرق سرم می زنم ترا گیرم به گوش هر که صدای تو خوش نخورد گیتار من ! برای خودم می زنم ترا تو خوشترین فروغ حیاتی به چشم من کی پیش آب و آینه کم می زنم ترا؟ در جذرو مد، سرود من از تو لبالب است در س... »

پشت تنهایی

پشت تنهایی

پشت تنهایی من کیست که پنهان شده است دلم از سایهء خود نیز گریزان شده است تازه از آمدن سال دو روزی نشده که سفر کرده پرستو و زمستان شده است باد، خوابیده ولی راوی بر بادی هاست برگ زردی که رها روی خیابان شده است پاره پاره دل توفان زدهء غمگینم گل سرخی ست که زیر لگد تان شده است بی تو، بی صبح تن تو، چه حزین... »

برف می بارید

برف می بارید

بر لبانش غیر یک لبخند شیطانی نبود شهر، تصویرش که دیدم هیچ انسانی نبود برف می بارید و می بارید و می بارید برف در جهان برفی چنان سنگین و طولانی نبود پشت چشم انداز شعرش شاعری استاده بود با خیالاتی که خالی از پریشانی نبود شهر را می دید تفسیری ست از متن قفس در میان خود را که جز یک مرد زندانی نبود خود برا... »

سبزِ سوخته

سبزِ سوخته

دفنم کنید مردۀ من بو گرفته است نعشی که با تعفن خود خو گرفته است سبز است؛ سبز سوخته، مثل لباس او رنگی که زنده‌گانی‌ام از او گرفته است عشق‌ست دختری که ریاضت کشیده و ـ زیر حجاب، از همه کس رو گرفته است گنجشک کوچکم نکند خودکشی کند در کوچه گربه‌یی‌ست که قابو گرفته است در چانته چیست؟ این‌که دلم حمل می‌کند ... »