Abdul Hakim Ziaie

جلوه در جلوه پوهاند داکتر عبدالحکيم ضيائى

جلوه در جلوه پوهاند داکتر عبدالحکيم ضيائى

جلوه در جلوه رسـيـد مـوسـم گـل تـازه شـد جـهـان روشـن و ز آمـد آمـد گـل رنــگ گـلـسـتـان روشــن بـهـفـت جـلـوه بـيـاراســت چـهـره را گـلشن کـشـيـد قـوس قـزح در مـيـان کـمـان روشـن نــهـــاد بــار دگـــر آب رفـــتــه پــا در جــو کـه تـا کـشـد بـبـغـل بـاز نـقـش جـان روشن چــراغ لالــه بـيــاراســت ...

شوق باریابی پوهاند داکتر عبدالحکيم ضيائى

شوق باریابی پوهاند داکتر عبدالحکيم ضيائى

شوق باریابی تـا پـرتـــو حسـنـش آفـتــابــى اســت هـر ذره بـشــوق بـار يـابـــى اســت بر شـد بفـلک چـه مهر کـايـنــســـان اوضــاع ســپهــر انـقــلابــى اســـت خورشيد رخش که نقـش جـان اسـت در جلـوه چـو آيـت کـتــابــى اســـت سـر در دهـنش کجــا شــود وصــف ايـن نقـطـه هنـدسـى حســابـى اسـت در موى ميـ...

رنج زندان پوهاند داکتر عبدالحکيم ضيائى

رنج زندان پوهاند داکتر عبدالحکيم ضيائى

رنج زندان تـا بـزنـدان شــدم رفــاه نـمـانــــد در دل مســــتـمـنــــدم آه نـمـانــد تـارى از موى من سـفـيــد نـبـود ليـک اکـنـون يکــى سـيـاه نمـانـد مانــدم انــدر بــلاد غـم چـنـــدان کـه دگــر جـاى انــتــبــاه نمـانـــد ديگر از ظلم اين سيه ١ کاران پيـش پـنــدارم اشـتـبــاه نـمـانـــــد بسـکـه ...

نغمه جان پرور پوهاند داکتر عبدالحکيم ضيائى

نغمه جان پرور پوهاند داکتر عبدالحکيم ضيائى

نغمه جان پرور پيـــش نظر جلوهء پيغمــــــــبر است جذبــه اى ما را کشش ديگر اســـــت در جــــهش نبض دم آتش اســــــــت در طـپـش دل جهش اخگر اســــــت صــــيقل آئينه اى دل هاى پــــــــاک عشـــق, گدا زندهء روشنگر اســــــت دمبـدم از نعمت رســـــــــول کريــــم نـغـمهء دل نغمهء جان پرور اســــت هـــر ...

سبح سعادت پوهاند داکتر عبدالحکيم ضيائى

سبح سعادت پوهاند داکتر عبدالحکيم ضيائى

سبح سعادت چـه شـود بـار خـدايـا کـه بـکـامـت بـيـنـم بــرخ ســاقــى در گـردش جـامـت بـيــنـم ســبـبـى ســاز کــه از پــيـش بـدار دنـيــا نـفـس را مـضـمحل از خوف مقامت بينم تــاب آن ده کــه بـدل پـرتــو ذاتــت يـابـم چـشـم آن بـخش که صد جلوهء نامت بينم سـوز آن ده که شود سينه سراسر روشن تـا بـه سـيـپ...

جلوه هو پوهاند داکتر عبدالحکيم ضيائى

جلوه هو پوهاند داکتر عبدالحکيم ضيائى

جلوه هو در هـمه سـو مينـــگرم روى تــــســت از همـه جا ميگذرم کـــــــوى تســـــت هـر چه کم و بيش درين خــلقـت است جـلوهء از روشنى هـــــــــوى تـســـت چـرخ برين با همه پهنــا وريـــــــــش بسـته و پيچيــــده ببـــــازوى تـســـــت اين همـه اسرار که در مصحف اــست نـکتهء از لـعـل سخنــگــوى تســـــت ...

فیض یار پوهاند داکتر عبدالحکيم ضيائى

فیض یار پوهاند داکتر عبدالحکيم ضيائى

فیض یار نـيـمـشــب در خـواب جـانـى يافـتـيم ز آتـش عـرفــان نـشـانـى يـافـتــيـــم فـيــض يــار مهــربــانـى يـافــتــيـــم زنـــدگـــى جــاودانـــى يــافـــتـــيـــم روى آورديــــم در کــــوى نــگـــار در حــريـمش آشــيــانــى يــافــتــيــم دست مـا بـگــرفــت در افــتــادگــى سـوى جـانـان نـردبــ...

نعمت خدا داد پوهاند داکتر عبدالحکيم ضيائى

نعمت خدا داد پوهاند داکتر عبدالحکيم ضيائى

نعمت خدا داد بيا که هردو جهان با تو الفت ايجــاد است بيا که از قدمت هر دو کون آبـــــــاد است از آن دمى که چونائيم بر لـــــــــب جانان شعار ما بجهان هر چه هست فريــاد است ز هجرهء دل ما مهر و ماه تابــــــان است مگر که عکس رخ يار در دل افتـاد است هزار ديده بديدار اوست روشــــــــــن بين هزار دل ز گ...

حضور وحدت کل پوهاند داکتر عبدالحکيم ضيائى

حضور وحدت کل پوهاند داکتر عبدالحکيم ضيائى

حضور وحدت کل حـضور وحدت کل بود شب جائى که من بــــودم عـروجى از تکامل بود شب جائى که من بـــــودم خـــــــــــــــدا در لامکان ميکرد پيدا نور احمد را دو عــلام در تکامل بود شب جائـــى که من بودم بهـارى بود سر تاپا شـــــــــــــــگوفانى و زيبائى بهـــــر سو جلوهء گل بود شب جائى که من بودم ز راه دل ...

انوار تجلی پوهاند داکتر عبدالحکيم ضيائى

انوار تجلی پوهاند داکتر عبدالحکيم ضيائى

انوار تجلی چيست اين جلوه که بى چون و چرا مى بينـم روشـن از شعشعه اش ارض و سما مى بينم کردى از پرتو رخسار شگوفان دوجهـــــــان حلقهء موى ترا عقده کشا مى بيــــــــــــــــنم بسط مژگان تو صد جــــــــلوه بدامــــان دارد گوشهء چشم تراعين ضيا مى بــيـــــــــــنـــم سجده گاه همگانست عــــيان در خــــــ...

سماع جاویدان پوهاند داکتر عبدالحکيم ضيائى

سماع جاویدان پوهاند داکتر عبدالحکيم ضيائى

سماع جاویدان مــا خــــــــــــدا پرستانيم لا اله الا هـــــــــــــــــــو ما سوى نمى دانيــــــم لا اله الا هــــــــــــــــــــــــو کـار ما بسامان است بر اساس قرانـــــــــــــــــست در پـناه يزدانيــــــم لا الـــــه الا هـــــــــــــــــــــــو سر بسر همه مــوجيم دمبدم هــــــمه اوجيـــــــ...

آه فلک پیما پوهاند داکتر عبدالحکيم ضيائى

آه فلک پیما پوهاند داکتر عبدالحکيم ضيائى

آه فلک پیما اين چه نقشيست که در ديدهء تـر مى بينم همه آفاق پر از لعل و گهر مى بــــيـــــنم قطره در سينهء دريـــا دل آگـــــــــه دارد ذره را دربن خورشيد خــبر مــى بــــيـنـم کس نگــيرد بفسون دامــن پـــــروازم را ز آب و تابى که در افشانـدن پر مى بينــم زود باشد که بجـــــــانان برســـاند بـــازم ...

گلشن امید پوهاند داکتر عبدالحکيم ضيائى

گلشن امید پوهاند داکتر عبدالحکيم ضيائى

گلشن امید بـود آيـا کـه دل و ديـدهء مـا بـکـشــايــنـــد از لـسـان عـقـده و هـم حـلقه زپا بکشـايـنـد عـاشـقـانـرا بـرسـانــنـد بـجــولـانـگــه يــار بـر سـر دلـشــدگــان بـال هـمـا بـکـشـايـنـد تـشـنـه گـان را بـچـشـانـند رحـيق مخـتــوم از کـرم در دل شـب ميـکـده هـا بکـشـايـند در کـف راهـروان گـوهـ...

نغمه جاوید پوهاند داکتر عبدالحکيم ضيائى

نغمه جاوید پوهاند داکتر عبدالحکيم ضيائى

نغمه جاوید جــــمــال شام و سحر را بموى و روى تو ديدم طـــــــــلوع مهر و مه از تار تار موى تو دارم تـــويى رسول خداوند و از عطاى خــــــــدايى کمـــــال لطف و بزرگى به حسن خوى تو ديدم ز خاک پاى تو اى خواجه روشن است دو عالم بـــــناى خلقــــــت افلاک را بروى تــــــو ديدم نشـــــاط هر دو جهـان را چ...

زنده سرمد پوهاند داکتر عبدالحکيم ضيائى

زنده سرمد پوهاند داکتر عبدالحکيم ضيائى

زنده سرمد بهر که خـــواست خـــدا ميـــدهد بآسـتانى صــــفاى سينه و سوز دل و سخنــــــدانى بدون آنکه برد رنج راه و بـــار سفــــــــر بسيـــر انفـــــس و آفـــــاق ميـــــرسد آنى با و نيوشد و بيند از و شـــود در سعـــــى که پروريده خدايش بلطـــــف ربـــــانـــى بنا کنـند بديــــد خـــــدا جهـــــان ...

آهنگ جانان پوهاند داکتر عبدالحکيم ضيائى

آهنگ جانان پوهاند داکتر عبدالحکيم ضيائى

آهنگ جانان ساقــــــــى اگر يارى کنى بازار مستـــان بشکنم هـــــر جا روم از بيخودى اين بشکنم آن بشکنم بنيان ظـــلـم و کـفر را هـر آن که خواهى برکنم دست تـــــــو باشد در ميان دندان شيطان بشکنم گلـخن هـــمه گلشن کنم هر تيره را روشن کنيم اين ابر ظلمـــت بار را چون برق خندان بشکنم گر باشــد اين آب و ه...

سوز نهان پوهاند داکتر عبدالحکيم ضيائى

سوز نهان پوهاند داکتر عبدالحکيم ضيائى

سوز نهان شـــب که با سوز نهان بردر شاه آمده ايـــــم پـى در يوزهء يک نيـــــــم نگاه آمده ايــــــم جـذ به عشق تـو پر داد که رفتيم از خويــش بخـتياريم که بى ســــــعى براه آمـــــده ايـــم در پنـاه تو روانيم بـــهر جـــا که شويــــــــم از چه گــوئيم که سويت به پناه آمده ايـــــــم در هـوايى تو طپي...

جلوه پاینده پوهاند داکتر عبدالحکيم ضيائى

جلوه پاینده پوهاند داکتر عبدالحکيم ضيائى

جلوه پاینده دلــبــرا بــنـمــا رخ گـــل قــــام را جـلـوه اى پـايـنـده بـخـش الـهـام را بـــاز در دل هـــا بــيــــار آرام را يــکـســر از ســر هـا بـبـر آلام را در گــلــوى مـا بـريـز آب حـيــات از شــراب خـاص پـرکـن جــام را از خـــرام قـــامــت بــالاى خـــود بـر زمـيـن زن شـوکـت اصـنام را گـوش...

لطف یار پوهاند داکتر عبدالحکيم ضيائى

لطف یار پوهاند داکتر عبدالحکيم ضيائى

لطف یار بـدامـن تـو کـسـى را کـه دسـتــرس بـاشــد دو عـالـمش بنظر کم ز خـار و خس باشـد به مـحـمـل تـو چـونـا ديـده مى تپـد دل من چـه احـتـيـاج بـه هـنـگـامـه اى جرس باشد بـشـوق وصـل تـو عمـرم برفت و پير شدم هـنـوز درتـهء دل زنـده ايـن هـوس بـاشــد کــنــم بـوعــدهء ديــدار چـشــم دل روشــن بـهـشــت...

نوای شکسته پوهاند داکتر عبدالحکيم ضيائى

نوای شکسته پوهاند داکتر عبدالحکيم ضيائى

نوای شکسته يـارب بساز چاره اى دلهاى خســــــــــــته را آهنـگ تازه بخش نواى شکــــــــــــــــسته را کارى نيايد از کف ما نيک در جهـــــــــــــان تاکى کشـيم بار کف و دست بستــــــــــــــه را شبها ز فــکر ما ز دو عالم رمــــــــــيده است بر جانشان تو بار دگر بـــــــاز رســـــــته را عمريست نيست قد...

خلوت زندان پوهاند داکتر عبدالحکيم ضيائى

خلوت زندان پوهاند داکتر عبدالحکيم ضيائى

خلوت زندان زليـخـا وار هر شـب قصـه درنـى خانـه ميگـفـتـم بپـاس خـاطـر يوسـف رضـى افـسـانــه ميگــفـتـم نرنجــد خاطـرت اى آشــنــا کـز بـيــم رسـوائــى بپـاسـت پيـش ايـن و آن تـرا بيـگـانـه ميگـفـتـــــم ز گردش هاى چرخ اکـنون عزيزى رفته از يادم کـه نامش عمرهـا با سبحهء صـد دانـه ميگـفـتـــم درازى زب...

آینه اسما پوهاند داکتر عبدالحکيم ضيائى

آینه اسما پوهاند داکتر عبدالحکيم ضيائى

آینه اسما ياد آن جلوه که چون شعله بدل جــــــامى کرد پرده را از دل آتش زده بالا ميـــــــــــــــکرد ياد آن ناله جانسوز که در جوش سـمـــــــــاع فارغم از غم دوشينه و فردا ميـــــــــــــــکرد ياد آن بانگ جرس کز سر شب تـادم صـــبح يک بيک گمشدگان را همه پيدا ميــــــــــکرد ياد آن گوهر ناسفته که در ق...

شرار جاویدان پوهاند داکتر عبدالحکيم ضيائى

شرار جاویدان پوهاند داکتر عبدالحکيم ضيائى

شرار جاویدان شــــور و غوغاى دگر در نيستان مى افگنيم در نواى نى شـــــــــــرار جاودان مى افگنيم بعد ديــــــــــگر بعد ازين دارد خط پرواز ما بر فراز عـــــــــرش طرح آشيان مى افگنيم آفتاب لايـــــزال عـشـــــــــق سرزد آشـــکار شعلهء سرمد به قلـــــب انس جان مى افگنيم از دل پـــــر داغ مى سوزيم سر...

جلوهء عشق پوهاند داکتر عبدالحکيم ضيائى

جلوهء عشق پوهاند داکتر عبدالحکيم ضيائى

جلوهء عشق مدعـى پـيـش هـمـه هـسـتى ما را کـم زد از سـر خـود نگـرى تيـشـه بـپـا دردم زد يار ميخواست که از عشـق جـهـان آرايـد دســت در آب و گــل پـــيـــکـــره آدم زد اندران پيـکره از لـطـف دميـد ازدم خـود آدم آمـد بـمــيــان شــعــشـه در عـالــم زد ســاخــت گــنـجـيــنــه اســرار دل آدم را پرده بردي...

لطف یزدان پوهاند داکتر عبدالحکيم ضيائى

لطف یزدان پوهاند داکتر عبدالحکيم ضيائى

لطف یزدان آمدى خندان بخواب از صد گلستان تــــازه تر ســــنبل گيسو بدوش از رشتهء جان تازه تــر رمز خلقـت از فروغ چـشم مستــت جلــوه گر شعلهء لــعـل لبـت از آب حيـــوان تـــازه تــر از دم عيسى نسيم کــوى تـــــو جان بخش تر نگهت زلف دلاويــزت دوچـنــدان تـازه تــــر در قيــــام ات دمبـــدم رعنـــايى د...

نوای وحدت پوهاند داکتر عبدالحکيم ضيائى

نوای وحدت پوهاند داکتر عبدالحکيم ضيائى

نوای وحدت در پر تـــو جــانان سحر و شام نداريــــــــم رفتيم زخــــــــود اول و انجام نداريـــــــــــم با مــــا ز جهان حـرف کم و بيش مخوانيـــد عــــــــمريست سراسر غم ايام نداريــــــــــم شمـعيم و بــداغ دل خـود سوخته هـــــــردم در سوز و گدازيم و دگر کــــام نداريـــــــــم از روز الستيم چـــن...

سراغ هستی پوهاند داکتر عبدالحکيم ضيائى

سراغ هستی پوهاند داکتر عبدالحکيم ضيائى

سراغ هستی از ازل بــا نــالـــه هــمــــدم شــــد گــــلــــوى نــــاى مـــن آتــــشــــــــى در ســــيـــــنــــه دارد آه دود آســــــاى مـــن در ســــراغ هـــســتـــى از اول شــــدم بـــيــدســت و پــــا ســـالـــهـــا مـــن بـــودم و ايـــن ســـعـــى بـــى آواى مــن در جـــهـــان مـــنـــقـــلــ...

یا رسول الله پوهاند داکتر عبدالحکيم ضيائى

یا رسول الله پوهاند داکتر عبدالحکيم ضيائى

یا رسول الله ســر بپاى تـــــــو يا رسول الله جـان فداى تـــــــو يا رسول الله هــــــــم درودت فرشته ميخواند هــــــــــم خداى تو يا رسول الله همه گوئيم صـد درود و ســــلام از براى تـو يا رســـــــــول الله کشف کرديـم راز هــــــستى را از ولاى تـو يا رســـــــــول الله راه تـو حيد شد بـــــــما رو...

شباب دیگر پوهاند داکتر عبدالحکيم ضيائى

شباب دیگر پوهاند داکتر عبدالحکيم ضيائى

شباب دیگر شوق ما را آب و تاب ديــگر است پيرى ما را شباب ديــــــــگر است ميرسد دايم بما آب حـــــــــــيـــات مستى ما را شراب ديــــــگر است جلوه گر بر ما و پنــــهان از رقيب حسن جانـان را نقاـــب ديگر است سرعتـى داريم هر آن در عــروج در کشــش ما را شتاب ديـگر است محو جانانـيم و از خود رفته ايـــــ...

چراغ ایزدی پوهاند داکتر عبدالحکيم ضيائى

چراغ ایزدی پوهاند داکتر عبدالحکيم ضيائى

چراغ ایزدی خـوشـا فـروغ عشق و جلوه هاى او کـه از دو کـون بـگــذرد ضيــاى او خـوشـا دلـى کـه پـر بود ز شـوق او بــوجــد و حــال مـى تـپـد بــراى او خـوش انـگـلـو کـه دم زنـد بـيــاد او خـوش آن دهـن کـه لـب نهد بناى او خـوش آن يـدى کـه مـيرسـد بدامنش خوش آن سرى که جان نهد بپاى او خـوشا نسيـم قـدس و ر...

لااله الا الله پوهاند داکتر عبدالحکيم ضيائى

لااله الا الله پوهاند داکتر عبدالحکيم ضيائى

لااله الا الله رسيد مـــژده که وضع دژم نخواهد مانــــد جهان و کار جهـــان بى رقم نخواهد مانـــد سپهر کهنــه نهد کجــروى ز خــود بکنـــار بزير بار ستـــم پشت خم نخــواهـــد مانـــد به کلک اهـــــــل يقين خامه ميکند جــولان بدست اهـــل ضلالت قلم نخــواهد مانــــــد چنــان طلـوع کند نـور حــــق زهـر ج...

وحدت سرمدی پوهاند داکتر عبدالحکيم ضيائى

وحدت سرمدی پوهاند داکتر عبدالحکيم ضيائى

وحدت سرمدی يارب از لطــــف ازل غصه زبنياد ببر بــــار اندوه گـــــــران از دل نا شاد ببر از نهان خانهء دل وسوسه را بيرون کن نقــــش کابوس و هيولاى غم از ياد ببر تازه کن صولــــت موسى و خليل الله را کبر نمـــــرود و فراز صاحب اوتاد ببر وحدت سرمدى از صدق و صفا ساز بپا خود پرستى بزدا پايهء انـــــــــ...

دستگیری عشق پوهاند داکتر عبدالحکيم ضيائى

دستگیری عشق پوهاند داکتر عبدالحکيم ضيائى

دستگیری عشق ذرهء مـهـر تــــو تا در دل کيهـــــان باشد نــــور يزدان به جهان پرتــو ايـمان باشد جــــلـوه گاه رخ خـــوبت دل حيران باشد بــــرق حسن تو در آئـــينه نمايان باشـــد هـــر که را در دو جهـــــانست دل اگاهى خــود بخود در خم زلف تو گروگان باشد دمبــــدم پيـش نظر گلــــشن زيبائى تست شش جـهت ...

اسرار بیخودی پوهاند داکتر عبدالحکيم ضيائى

اسرار بیخودی پوهاند داکتر عبدالحکيم ضيائى

اسرار بیخودی زود آکه با حضور دل امــشب دعا کنيـــــم صـــد درد بيــعلاج بيکــــــدم دوا کنيـــــــم از حرف حق و باطل مـــخلوق بگزريــــــم راز و نياز خـــود بدر کـــــبريــــا کنيـــــــم چندان که بيخودانه نواى تـو خوانده ايــــــم اسرار بـيخودى همـــه را بر ملا کنيــــــــم روز ازل رضا بقضاى تــــ...

شهر عشق پوهاند داکتر عبدالحکيم ضيائى

شهر عشق پوهاند داکتر عبدالحکيم ضيائى

شهر عشق شهـــريـست شهر عشق که در بندقاره نيست جز سوختن چو شمع درين شهر چاره نيست هردم شـــــــــــرار سيـــــنه برنگى شود بلند داغيست داغ عشق که داغ دوباره نيــــــست سوزى که در دل است عروج گداز مـــاست پاينده آتشى است که هيچش کناره نيــــــست از کيف چشم يار زبس مست و سر خوشيــم ما را بسوى ميکده اص...

جلوهء خلود پوهاند داکتر عبدالحکيم ضيائى

جلوهء خلود پوهاند داکتر عبدالحکيم ضيائى

جلوهء خلود هزار شکـر که با عشـق هسـت و بـود منسـت بعـشـق زنـده سـراپـاى و تـارو پـود من اسـت شـراب عشــق بـلـب مهـرهء حـيـات من اسـت شـرار عشق بجـان جـلـوه اى خلـود من اسـت درود عـشـــق مــرا دايـــم اســـت ورد زبــان سـرود عـشـق بـشـام و سحر سـرود من اسـت مـرا بـمحــفــل جــانــان دهــنــد هـــردم...

معراج آدمیزاد پوهاند داکتر عبدالحکيم ضيائى

معراج آدمیزاد پوهاند داکتر عبدالحکيم ضيائى

معراج آدمیزاد هـر دو عـالـــم ز عـشــق آبــاد اســت هـر کـه ورزيـــد عـشــق آزاد اســـت مـلـک و جــن بـعــشــق بـو نـبــرنـــد عـشــق معـــراج آدمـيــــزاد اســــــت آدمـيــت ز عـشــق هـســـتــى يـافـــت بـنـگـر بـى خـلـل چـه بـنـيــاد اســــت دوسـتـانـرا امـانــتــى اســـت عـزيـــز بـهــتــريـن نـ...

آتشکده شوق پوهاند داکتر عبدالحکيم ضيائى

آتشکده شوق پوهاند داکتر عبدالحکيم ضيائى

آتشکده شوق عمريست که در سر همه سوداى تو باشد دل در طپش از ذوق تماشاى تو باشـــــد در جلوهء هر قطره اى تر آئــــينه دارى در خاطر هر ذره تمناى تـــــــو باشـــــد آتشکده اى شوق توشد سيـــــنه عاشـــــق در کعبه و بتخانه تولاى تــو باشــــــــــد سر رشتهء هر امرتــرا تعـــــبيه درکن سر دفتر هر علــــم ...

سرود بیخودی عبدالحکیم ضیائی

سرود بیخودی عبدالحکیم ضیائی

سرود بیخودی شـــــرارى در دل آرام کــردنــــــد بلاى عــشق آنرا نام کردنــــــــــــد جمـال جاودان شــد گيتــى افـــروز محـــبــت سر خـط پـيغـام کـردنـــد بــــرخ دادنـــــد نور تازه از زلـف ســحر را هـمــــقدم با شام کردنـــد زدند از تار گيسـو رخنــه درديـــن بهر خم حلقـه حلـقــه دام کردنــــد بحـ...

پرواز مستانه پوهاند داکتر عبدالحکيم ضيائى

پرواز مستانه پوهاند داکتر عبدالحکيم ضيائى

پرواز مستانه ســـــخن را بــنـــام تــــــو آغـاز کــــــــــردم بر آهنـــگ جـــان هــــر نفس ساز کــــــردم ز حـــمد تو پرســاخـتـم هــــــــــر دو عـالــم اگــــــــــر چـنــد آهســــــتـــه آواز کـــــــردم نگـــفتم بکس حرف جــان سـوز عشـــقـــت بــبـيـــن سـينـه را گـلشــــن راز کــــــــــردم ...

عالم دل پوهاند داکتر عبدالحکيم ضيائى

عالم دل پوهاند داکتر عبدالحکيم ضيائى

عالم دل خـــدا حـــــــلال مشکل بود شب جايى که من بودم محــــــــــــمد در مقابل بود شب جايى که من بودم نشســــــــــــــتى بود ازياران همدل تا سحر گاهان ســراپا عــــــــــــالم دل بود شب جايى که من بودم شـــــــــراب بيخودى دادند خاص و عام مجلس را که مى تحصيل حاصل بود شب جايى که من بودم بهـــــــ...

چشمه شفا پوهاند داکتر عبدالحکيم ضيائى

چشمه شفا پوهاند داکتر عبدالحکيم ضيائى

چشمه شفا دست در دامن خـدا زده ايــــــــم تکيه بر لطف کبريا زده ايــــــم بوسه بر پاى مصطفى زده ايـــم خيمه بر شهپر هما زده ايــــــــم آفتابيم در قلــمرو عشـــــــــــــق شعله بر خــــط استوا زده ايــــم هر قدم ره چــــو رهروان رفتيم دمبدم باب آشـنــا زده ايـــــــــــم بر قضايش چـــو داده ايم رضـ...

مشکوه تجلی پوهاند داکتر عبدالحکيم ضيائى

مشکوه تجلی پوهاند داکتر عبدالحکيم ضيائى

مشکوه تجلی هــر کجا جلـــــوه کــنى ديـدهء حيرانـى هست شش جهت از گل روى تـــــو چراغانى هست آب دادنــــــد مـگــر تـيـغ تـــــــرا ز آب حيات دم بدم از دم تيغ تــــــــو مـــــرا جانــى هست در رهت خاک شــــــدم گوشهء چشمى نظرى تـــا بينــنـــد حــريفـــان که فــنا شـــانى هست پردهء شـــــــاز تـــــ...

نکته ناگفته پوهاند داکتر عبدالحکيم ضيائى

نکته ناگفته پوهاند داکتر عبدالحکيم ضيائى

نکته ناگفته ز تـاب روى تـو تـنـهـا نـه رنگ و بو داريم بــدل هــزار نــشــان زان رخ نــکــو داريـم هــزار نـکـتــه نــاگـفــتـه اســت زيــر زبـان هــزار نـغــمـهء نـاخـوانـده در گــلـو داريــم نـمـى کـنـيـم عـيـان لـطـف هاى صحبت يار کــشــاده درتــهء دل بـاب گــفــتـگــو داريــم هـزار شــکـر کـه داي...

سرچشمه انوار پوهاند داکتر عبدالحکيم ضيائى

سرچشمه انوار پوهاند داکتر عبدالحکيم ضيائى

سرچشمه انوار همه بـى ياور و ياريم مدم گار تـــــــــويى آفريننده و روزى ده و غمخوار توئــــــى بکشى, زنده کنى, خشم کنى, باردهــــــى گرچه ما زشت و نکوئيم خريدار توئــــى چه زند ثابت و سياره دم از سير و ثابـــت از ازل تـا به ابد ثابت و سيار تــــوئــــى آسمانهـا و زمين نور بگيرد از تــــــــــــو هـ...

بنای محبت پوهاند داکتر عبدالحکيم ضيائى

بنای محبت پوهاند داکتر عبدالحکيم ضيائى

بنای محبت چه درد ست يـــــــــارب که درمان ندارد چه رنجــــــــــيست ايدون که پايان ندارد هجــــــــــــــــــوم آورد غم زاکناف گيتى کــــــــس از دست کابوس غم جان ندارد جــــهـــــــــــان را گرفته سراسر سياهى شـــــب و روز فـــــــــــرق نمايان ندارد بـــــــــــــــــــــــرادر نگيرد سراغ برادر ...

غسل آتش پوهاند داکتر عبدالحکيم ضيائى

غسل آتش پوهاند داکتر عبدالحکيم ضيائى

غسل آتش تـا نظر بر روى جـــانــان کرده ايـــم ديـده و دل را گلـــستـــان کرده ايـــــم سر خوشيم و از دو عــاـلــــم بر کـنار قلزم عـشـيم و طوفان کرده ايـــــــــــم مـــا کجــــــا و از کجــــا بزم و صـال فتح باب از فضل يزدان کرده ايــــــم از فروغ جلوه اى جـــــان پــــرورش عــالم دل را چـــراغان ...

پیمان استوا پوهاند داکتر عبدالحکيم ضيائى

پیمان استوا پوهاند داکتر عبدالحکيم ضيائى

پیمان استوا هزار شــکر که هردم بذکر يــار خوديـــــــم بهــر طرف که شتــــــابم در ديار خوديــــــم نمود جلوه بمـــــــــــا نــــــور لى مـح الهـى رهين سوز دل و چشم اشکبـــار خوديــــــم يکـــى است نقطه آغاز مــــا و هــم انجــام بمهر و مـاه رسيديم و در کــــنار خوديـــــــم چه عالمـى است مــــــگ...

نشه ای هستی پوهاند داکتر عبدالحکيم ضيائى

نشه ای هستی پوهاند داکتر عبدالحکيم ضيائى

نشه ای هستی نشـه اى هسـتـى به خـوابى يافـتيـم در دل شــب آفــتــابــى يــافــتــيــم از شـعـاعش شـد بما مقـصـد عيان سـوى جـانـان فـتـح بابــى بـافـتـيـم شـکـر لـله کــز اشــار تـهــاى يـار در تن و جان آب و تـابـى يـافـتـيـم بـا هـمـه در مانـدگـى در نـيــم راه جـاى پـايـى در رکـابـى يـافــتــيــم گـ...

ارمغان دیگر پوهاند داکتر عبدالحکيم ضيائى

ارمغان دیگر پوهاند داکتر عبدالحکيم ضيائى

ارمغان دیگر شعلهء دل را زبان ديـــــــــگر است سينه را آه و فغان ديــــــــــگر است در بيان درد شور انگيز عشـــــــــق هر بن مورا بيان ديـــــــــگر اســـت اخـتر عشق است دايـــــم در عروج اين افق را آسمان ديــــــــــگر است از لب جان بخش جــــــــــانان دمبدم زندگانى را نشان ديـــــــــــگر است در ...

سلطان عشق پوهاند داکتر عبدالحکيم ضيائى

سلطان عشق پوهاند داکتر عبدالحکيم ضيائى

سلطان عشق ديده کشــا اى دل شــــــور آفريــــن خيز و بيــا شور محــــــبت ببيــــن تـــا شودت راز ازل آشــــــــــــکار تـــا شـــودت زهر بکــــــام انگبين هر دو جهان را فر سلطان عشـــــق از ازل آورده بـــــزير نگــــــيـــــن بادهء عشـــــــق است ز روز الست باگل آدم ز سر و دين عجيـــــــــــن اول ...

پرواز آزادگان پوهاند داکتر عبدالحکيم ضيائى

پرواز آزادگان پوهاند داکتر عبدالحکيم ضيائى

پرواز آزادگان مـا بـجـذب حــق بــه بـالا مـيـرويــم هـر کـجـا يـار اسـت آنـجـا مـيـرويـم مـشـت خـاکـيـم و بـه پـرواز آمـديــم بــر فــراز آســمــان هــا مــيــرويــم نـشـه اى پـرواز مـا افـتـادگـى اسـت از ثــرى فــوق ثــريــا مـــيــرويـــم در کـــف مــا داد مــــاه و آفـــتـــاب روز و شـب بـا يـد ...

عیش مدام پوهاند داکتر عبدالحکيم ضيائى

عیش مدام پوهاند داکتر عبدالحکيم ضيائى

عیش مدام ياد ايامى که يار مهربانـــــى داشتيــــــــــــــم هم سرى در پيش جانان هم زبانى داشتــــــيم از زبانش نکته اى دلـــــخواه مى کرديم سمع هردم از لطف بيـــــانش ارمغانى داشتيـــــــم از فيوض صــــحبتش بوديم در عيــــش مدام باهمه بيـــچاره گى آرام جانى داشتيـــــــــــم گر خـــطايى سـر زدى از ...

خرقه عریانی پوهاند داکتر عبدالحکيم ضيائى

خرقه عریانی پوهاند داکتر عبدالحکيم ضيائى

خرقه عریانی ما که با شعلهء دل انجمنى ساخته ايـــــــم همچو پروانه بشمع و لگنى ساخته ايــــــم اينهمه لطف و حلاوت که بشعر تر ماست از لب لعل تو شيرين سخنى ساخته ايـــــم در خم زلف تو صد قافله دل را بستــــــــم ما همه دلشده گان در شکنى ساخته ايــــــم حاجتى نيست که جوئيم دگر آب عقيــــــق طرفه از خون...

ارمغان دل یا کاروان حجاز پوهاند داکتر عبدالحکيم ضيائى

ارمغان دل یا کاروان حجاز پوهاند داکتر عبدالحکيم ضيائى

ارمغان دل یا کاروان حجاز سالـهــا خــون ميــچــکد از هــر بــن مــژگـان من تــا کـــنــد رشــک گــلــستــان گــوشهء دامـان من دود آه ســــردم از پــا, دمــــبــدم مــى افــــگــــنــد ســيل اشــک آتــشـيــن از بــن کنــد بــنــيــان مــن ايــن چنيــن گـر گـل فشـاند داغ اشکـم روز و شب ميـکنــد آخــر...

سرود بیخدی پوهاند داکتر عبدالحکيم ضيائى

سرود بیخدی پوهاند داکتر عبدالحکيم ضيائى

سرود بیخدی شـــــرارى در دل آرام کــردنــــــد بلاى عــشق آنرا نام کردنــــــــــــد جمـال جاودان شــد گيتــى افـــروز محـــبــت سر خـط پـيغـام کـردنـــد بــــرخ دادنـــــد نور تازه از زلـف ســحر را هـمــــقدم با شام کردنـــد زدند از تار گيسـو رخنــه درديـــن بهر خم حلقـه حلـقــه دام کردنــــد بحـر...

پیک خجسته پوهاند داکتر عبدالحکيم ضيائى

پیک خجسته پوهاند داکتر عبدالحکيم ضيائى

پیک خجسته صبح سعـادت است و جهـان شـد بکـام مـا آمـــد هـــمــاى اوج ســـعـــادت بـــدام مـــا نــازيــم تــر زبــانــى پـيـک خجـســتــه را کــز لـطــف مى بـرد ســوى دلـر پـيـام مـا طـرف کــلاه مـا ز فـلـک يـافـت بـرتــرى بــردنــد تــا بـمـحــفــل احــبــاب نــام مـــا عـشـق امــد و دمــيــد بجــان...

شبستان بوریا پوهاند داکتر عبدالحکيم ضيائى

شبستان بوریا پوهاند داکتر عبدالحکيم ضيائى

شبستان بوریا کـانــــــون اوليــاســت دبســتــان بـوريــا بـاشـــد از آن بـلـنـد بـســى شـان بـوريــا بـر آسـمـان اگــر بکـنــد نـاز مـى ســـزد صـد مـاه و مهـر خـفـتــه بـدامـان بـوريـا پـرواز آن ز کـنـگـــرهء عـرش بگـــذرد دايـم بـرفـعـت اسـت سـرايـوان بـوريـــــا از نـعـمـت جـهـان نـبـرد هـيــچ ل...

زبان قلم پوهاند داکتر عبدالحکيم ضيائى

زبان قلم پوهاند داکتر عبدالحکيم ضيائى

زبان قلم تـــــا چند دست و پا به حساب عدم زنيــــــــم افروز آتشـــــــــى که به بنياد غم زنيــــــــــم پاينده ايــــــــم از دم عيسى سرشت عشــــــق بـــر صفحهء سپهر پيــــــاپى رقـم زنيـــــــــم هـم ذره ايـــــــم سرزده از عيــــــــن آفتــــاب هـم قطره ايــــم جوش ز اعماق يم زنيـــــــــم با اي...

التفات حق پوهاند داکتر عبدالحکيم ضيائى

التفات حق پوهاند داکتر عبدالحکيم ضيائى

التفات حق تا در حريم کعبه دل پرفشـــــــــان شدم وارسته از قيود زمان و مــــــکان شدم در لوح سينه نقش رخش هست حـجتم کز قيد تن بريدم و پيوند جان شــــــــدم يکدم ز فيض عشق رسيدم بکـــــام دل آزاده از سلاسل علم و بيان شــــــــــدم تا عرش از نهايت لطـــــف و عنايتش بالا بدون واسطــــــــــــهء نردبان...

  • 1
  • 2