Maulana Jalaluddin Rumi was a 13th century Persian poet, an Islamic dervish and a Sufi mystic. He is regarded as one of the greatest spiritual masters and poetical intellects. Born in 1207 AD, he belonged to a family of learned theologians. He made use of everyday life’s circumstances to describe the spiritual world. Rumi’s poems have acquired immense popularity, especially among the Persian speakers of Afghanistan, Iran and Tajikistan. Numerous poems written by the great poet have been translated to different languages.

Childhood: Jalaluddin Rumi was born on September 30, 1207, in Balkh (in present-day Afghanistan). His father, Bahaduddin Walad, was a theologian, jurist and a mystic, while his mother was Mumina Khatun. When Mongols invaded Central Asia, between 1215 and 1220, Rumi left Balkh with his family and a group of disciples. The migrating caravan traveled extensively in Muslim lands, including Baghdad, Damascus, Malatya, Erzincan, Sivas, Kayseri and Nigde. After performing pilgrimage in Mecca, they eventually settled in Konya, located in the present-day western Turkey. At that time, Rumi’s father was an Islamic theologian, a teacher and a preacher.

Career: Rumi was a disciple of Sayyed Burhan ud-Din Muhaqqiq Termazi, one of his father’s students. Under the guidance of Sayyed Termazi, he practiced Sufism and acquired a lot of knowledge about spiritual matters and secrets of the spirit world. After the demise of Bahaduddin, in 1231 AD, Rumi inherited his father’s position and became a prominent religious teacher. He preached in the mosques of Konya. By the time Rumi reached the age of 24, he had proven himself as a well-informed scholar in the field of religious science.

Turning Point Of Rumi’s Life: Rumi was already a teacher and a theologian, when in 1244 AD he came across a wandering dervish named Shamsuddin of Tabriz. The meeting proved to be a turning point in his life. Shamsuddin and Rumi became very close friends. Shams went to Damascus, were he was allegedly killed by the students of Rumi who were resentful of their close relationship. Rumi expressed his love for Shamsuddin and grief at his death, through music, dance and poems.

For nearly ten years after meeting Shamsuddin, Rumi devoted himself in writing ghazals. He made a compilation of ghazals and named it Diwan-e-Kabir or Diwan-e Shams-e Tabrizi. Thereafter, Rumi encountered a goldsmith – Salaud-Din-e Zarkub – whom he made his companion. When Salaud-Din-e Zarkub died, Rumi befriended one of his favorite disciples named Hussam-e Chalabi. Rumi spent most of the later years of his life in Anatolia, where he finished six volumes of his masterwork, the Masnavi.

Popular Works: Diwan-e Shams-e Tabrizi: Diwan-e Shams-e Tabrizi (or Diwan-e-Kabir) is one of the masterpieces of Rumi. It is a collection of ghazals named in the honor of dervish Shamsuddin, who was Rumi’s great friend and inspiration. It also contains an assortment of poems arranged according to the rhyming scheme. Diwan-e-Kabir has been written in ‘Dari’ dialect. It is regarded as one of the greatest works of Persian literature.
Mathnawi: Mathnawi is a compilation of six volumes of poetry, written in a didactic style. The poems are intended to inform, instruct as well as entertain the reader. It is believed that Rumi started the work of Mathnawi at the suggestion of his then companion, Husam al-Din Chalabin. Mathnawi attempts to explain the various facets of spiritual life.

Legacy: Rumi’s popularity has gone beyond national and ethnic borders. He is considered to be one of the classical poets, by the speakers of Persian language in Iran, Afghanistan and Tajikistan. For many years, he had a great influence on Turkish literature. The popularity of his works inspired many artists, including Mohammad Reza Shajarian (Iran), Shahram Nazeri (Iran), Davood Azad (Iran) and Ustad Mohammad Hashem Cheshti (Afghanistan), to give classical interpretation for his poems. Rumi’s works have been translated to many languages across the world, including Russian, German, Urdu, Turkish, Arabic, French, Italian and Spanish.

Death: Rumi departed from the world on 17th December 1273 AD, in Konya, within the Seljuk Empire’s territory (currently it’s within Turkey). He was buried beside his father in Konya. A tomb named Mevlana mausoleum was built in Konya, commemorating the great Sufi poet. It consists of a mosque, dervish living quarters and a dance hall. The sacred site is visited by his admirers coming from different parts of the world.

Masnawi ManawiFihi Ma FihiQuatrainsStories From Masnawi ManawiArticles On RumiQuotesBooksDivan Shams Tabrizi Translated Poems

زندگی نامه مولانا جلال الدین محمد بلخی رح

مولانا جلال‌الدین محمد رومی بلخی (‎۶ ربیع‌الاول ۶۰۴، بلخ – ۵ جمادی‌الثانی۶۷۲هجری قمری، قونیه) از مشهورترین شاعران زبان دری است. نام کامل وی «محمد ابن محمد ابن حسین حسینی خطیبی بکری بلخی» بوده و در دوران حیات به القاب «جلال‌الدین»، «خداوندگار» و «مولانا خداوندگار» نامیده می‌شده است. در قرن‌های بعد (ظاهراً از قرن ۹) القاب «مولوی»، «مولانا»، «مولوی رومی» و «ملای رومی» برای وی به کار رفته و از برخی از اشعارش تخلص او را «خاموش» و «خَموش» و «خامُش» دانسته‌اند.

جلال‌الدین محمد بلخی در ۶ ربیع‌الاول سال ۶۰۴ هجری قمری درولایت بلخ افغانستان امروزی زاده شد. پدر او مولانا محمد بن حسین خطیبی معروف به بهاءالدین ولد و سلطان‌العلما، از بزرگان صوفیه و مردی عارف بود و نسبت خرقهٔ او به احمد غزالی می‌پیوست. وی در عرفان و سلوک سابقه‌ای دیرین داشت و چون اهل بحث و جدال نبود و دانش و معرفت حقیقی را در سلوک باطنی می‌دانست نه در مباحثات و مناقشات کلامی و لفظی، پرچم‌داران کلام و جدال با او مخالفت کردند. از جمله فخرالدین رازی که استاد سلطان محمد خوارزمشاه بود و بیش از دیگران شاه را بر ضد او برانگیخت.

سلطان‌ العلما احتمالاً در سال ۶۱۰ هجری قمری، هم‌زمان با هجوم چنگیزخان از بلخ کوچید و سوگند یاد کرد که تا محمد خوارزم شاه بر تخت نشسته، به شهر خویش بازنگردد. در طول سفر با فریدالدین عطار نیشابوری نیز ملاقات داشت و عطار، مولانا را ستود و کتاب اسرارنامه را به او هدیه داد. وی به قصد حج، به بغداد و سپس مکه و پس از انجام مناسک حج به شام رفت و تا اواخر عمر آن‌جا بود و علاءالدین کیقباد پیکی فرستاد و او را به قونیه دعوت کرد. مولانا در نوزده سالگی با گوهر خاتون ازدواج کرد.

سلطان‌العلما در حدود سال ۶۲۸ هجری قمری جان سپرد و در همان قونیه به خاک سپرده شد. در آن هنگام مولانا جلال‌الدین ۲۴ سال داشت که مریدان از او خواستند که جای پدرش را پر کند.

همه کردند رو به فرزندش
که تویی در جمال مانندش

شاه ما زین سپس تو خواهی بود
از تو خواهیم جمله مایه و سود

سید برهان‌ الدین محقق ترمذی، مرید پاکدل پدر مولانا بود و نخستین کسی بود که مولانا را به وادی طریقت راهنمایی کرد. وی سفر کرد تا با مرشد خود، سلطان‌ العلما در قونیه دیدار کند؛ اما وقتی که به قونیه رسید، متوجه شد که او جان باخته است. پس نزد مولانا رفت و بدو گفت: در باطن من علومی است که از پدرت به من رسیده. این معانی را از من بیاموز تا خلف صدق پدر شود. مولانا نیز به دستور او به ریاضت پرداخت و نه سال با او همنشین بود تا اینکه برهان‌الدین نیز جان باخت.

بود در خدمتش به هم نه سال
تا که شد مثل او به قال و به حال

درگذشت مولانا: مولانا، پس از مدت‌ها بیماری در پی تبی سوزان در غروب یکشنبه ۵ جمادی الآخر ۶۷۲ هجری قمری درگذشت .

در آن روز پرسوز، قونیه در یخ‌ بندان بود. سیل پرخروش مردم، پیر و جوان، مسلمان و گبر، مسیحی و یهودی همگی در این ماتم شرکت داشتند. افلاکی می‌گوید: «بسی مستکبران و منکران که آن روز، زنّار بریدند و ایمان آوردند.» و ۴۰ شبانه روز این عزا و سوگ بر پا بود و آرامگاه مولوی در قونیه، ترکیه میباشد.

غزلیاترباعیاتترجیعاتمخمسات شعرا بر غزلیات مولوی بلخیتابلو های اشعارمطالب

 پشتو 

شعرونه

Türk

MESNEVÎ-İ ŞERİF 6 Cilt Kitab

Mesnevî-i Şerif
CİLT 1 – CİLT 2 – CİLT 3 – CİLT 4 – CİLT 5 – CİLT 6

Hz. Mevlana Rumi Şiirleri

Hz. Mevlana Rumi Sozleri

Hz. Şems Tebrizi Sozleri

مولانا جلال الدین محمد رومی بلخی کا اردو ترجمه

مولانا روم کے بارره ميں معلومات
مولانا روم کے اقوال

Poesia de Rumi en Español

Poesia de Rumi
Sobre Rumi

Rumi en Français

Citations De Djalâl-od-Dîn Rûmî

Pусский

Меснави Мaнави Руми Балхи
Диван Шамса Тебризи
Рубайат Руми Балхи
Руми Балхи Котировки

Português

Poesia de Rumi

Deutsche

Rumi Zitate

العربية

الإشعار
اقتباسات

Tоҷикӣ

Мавлоно Балхӣ Бa Tоҷикӣ

नहीं

रूमी की कविता
हिन्दी में रूमी की कविताओं
रूमी से कहानियां
ਗਜ਼ਲ ਮੌਲਾਨਾ ਰੂਮੀ ਪੰਜਾਬੀ ਵਿਚ

Hits: 80

:: ADVERTISEMENTS ::
shares