عجب

عجب
دامنِ شرم به تُنبان گره خورده، عجب
هر زبان، ریشه به دندان گره خورده، عجب
نفرت از قحطي این دور ترین فاصله ها
جاده با روحِ بیابان گره خورده، عجب
چهره در زشتي صد پرده، سیهنامهی شب
حُسن آیینه به سندان گره خورده، عجب
اشکِ ما وسعتِ مقدار به رُودابهی غم
چشمِ دریاچه به تُوفان گره خورده، عجب
تا به انسان شدنم فاصلهها مانده، ولی
پا به صد ولچکِ زندان گره خورده، عجب
شعرِ من تا به لبِ ساحلِ آمو نرسید
راهِ این قصه به پایان گره خورده، عجب
صفر نظری فایض

Share: