ਮੂਲ ਕੇ ਮੂਲ ਮੇਂ ਆ

ਮੂਲ ਕੇ ਮੂਲ ਮੇਂ ਆ
ਕਬ ਤਲਕ ਉਲਟਾ ਚਲੇਗਾ, ਅਬ ਸੀਧੇ ਆ
ਛੋੜ ਕੁਫ਼੍ਰ ਕੀ ਰਾਹ, ਅਬ ਚਲ ਦੀਨ ਕੀ ਰਾਹ
ਇਸ ਡੰਕ ਮੇਂ ਦੇਖ ਦਵਾ, ਔਰ ਡੰਕ ਖਾ
ਅਪਨੀ ਖ਼ਾਹਿਸ਼ ਕੇ ਮੂਲ ਕੇ ਮੂਲ ਮੇਂ ਆ

ਹਰਚੰਦ ਹੈ ਤੂ ਇਸ ਮਿੱਟੀ ਕਾ ਹੀ ਬਨਾ
ਸਚ ਕੇ ਮੋਤੀ ਕੇ ਧਾਗੋਂ ਸੇ ਅੰਦਰ ਬੁਨਾ
ਖ਼ੁਦਾਈ ਨੂਰ ਕਾ ਖ਼ਜ਼ਾਂਚੀ ਤੁਝਕੋ ਚੁਨਾ
ਅਪਨੀ ਖ਼ਾਹਿਸ਼ ਕੇ ਮੂਲ ਕੇ ਮੂਲ ਮੇਂ ਆ

ਬੇਖੁਦੀ ਸੇ ਜਬ ਤੂ ਖੁਦ ਕੋ ਬਾਂਧ ਲੇਗਾ
ਤੋ ਜਾਨ ਕਿ ਖੁਦੀ ਕੀ ਕੈਦ ਸੇ ਖੁਲੇਗਾ
ਔਰ ਹਜ਼ਾਰ ਬੰਧਨ ਤੋੜ ਤੂ ਉੜ ਚਲੇਗਾ
ਅਪਨੀ ਖ਼ਾਹਿਸ਼ ਕੇ ਮੂਲ ਕੇ ਮੂਲ ਮੇਂ ਆ

ਖ਼ਲੀਫ਼ਾ ਕੀ ਪੁਸ਼ਤ ਸੇ ਤੂ ਪੈਦਾ ਹੁਆ ਹੈ
ਪਸਰੇ ਇਸ ਖੋਟੇ ਜਹਾਂ ਕੋ ਦੇਖਤਾ ਹੈ
ਲਾਨਤ ਤੂ ਇਤਨੇ ਪਰ ਹੀ ਖੁਸ਼ ਘੂਮਤਾ ਹੈ
ਅਪਨੀ ਖ਼ਾਹਿਸ਼ ਕੇ ਮੂਲ ਕੇ ਮੂਲ ਮੇਂ ਆ

ਹਰਚੰਦ ਇਸ ਜਹਾਂ ਕਾ ਤਾਵੀਜ਼ ਹੈ ਤੂ
ਅੰਦਰ ਛਿਪੇ ਖ਼ਜ਼ਾਨੋਂ ਕੀ ਖ਼ਾਨ ਹੈ ਤੂ
ਝਾਂਕ ਅਪਨੀ ਛਿਪੀ ਆਂਖੇਂ ਖੋਲ ਕੇ ਤੂ
ਅਪਨੀ ਖ਼ਾਹਿਸ਼ ਕੇ ਮੂਲ ਕੇ ਮੂਲ ਮੇਂ ਆ

ਖ਼ੁਦਾ ਕੇ ਜਲਾਲ ਸੇ ਭਰ ਕਰ ਤੂ ਪੈਦਾ ਹੁਆ ਹੈ
ਸਿਤਾਰੇ ਔਰ ਸਗੁਨ ਨੇਕ ਭੀ ਬਰਪਾ ਹੁਆ ਹੈ
ਵੋ ਹੈ ਹੀ ਨਹੀਂ ਜਿਸੇ ਤੂ ਰੋ ਗਾ ਰਹਾ ਹੈ
ਅਪਨੀ ਖ਼ਾਹਿਸ਼ ਕੇ ਮੂਲ ਕੇ ਮੂਲ ਮੇਂ ਆ

ਸਾਰੇ ਪੱਥਰ ਮੇਂ ਜੜਾ ਤੂ ਹੈ ਏਕ ਮਾਨਿਕ
ਕਰੇਗਾ ਕਬ ਤਕ ਧੋਖਾ ਹਮਾਰੀ ਜਾਨਿਬ
ਹੁਆ ਜਾ ਰਹਾ ਆਂਖੋਂ ਸੇ ਸਬ ਜ਼ਾਹਿਰ
ਅਪਨੀ ਖ਼ਾਹਿਸ਼ ਕੇ ਮੂਲ ਕੇ ਮੂਲ ਮੇਂ ਆ

ਸਰਕਸ਼ ਯਾਰ ਕੇ ਪਾਸ ਸੇ ਆਯੇ ਹੋ ਤੁਮ
ਪੀਕਰ ਮਸਤ ਫਿਰ ਭੀ ਨਾਜ਼ੁਕ ਔਰ ਦਿਲਕਸ਼
ਆਂਖੋਂ ਮੇਂ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਔਰ ਦਿਲ ਮੇਂ ਆਤਿਸ਼
ਅਪਨੀ ਖ਼ਾਹਿਸ਼ ਕੇ ਮੂਲ ਕੇ ਮੂਲ ਮੇਂ ਆ

ਸ਼ਮਸ ਤਬਰੇਜ਼ੀ ਹੈਂ ਹਮਾਰੇ ਸ਼ਾਹ ਔਰ ਸਾਕੀ
ਦੇ ਦਿਯਾ ਹਮਾਰੇ ਹਾਥੋਂ ਮੇਂ ਜਾਮੇ ਬਾਕੀ
ਸੁਬਹਾਨ ਅੱਲ੍ਹਾ ਖ਼ਾਲਿਸ ਯੇ ਸ਼ਰਾਬ ਜਾ ਪੀ
ਅਪਨੀ ਖ਼ਾਹਿਸ਼ ਕੇ ਮੂਲ ਕੇ ਮੂਲ ਮੇਂ ਆ
(ਕੁਲਿਯਾਤੇ ਦੀਵਾਨੇ ਸ਼ਮਸ ਤਬਰੇਜ਼ੀ ਵਿਚ ਗ਼ਜ਼ਲ ਨੰ: ੧੨,
ਡੰਕ ਖਾ=ਕਿਉਂਕਿ ਰੱਬ ਦੀਰਾਹ ਵਿਚ ਪਹਿਲਾਂ ਦੁੱਖ ਆਉਂਦੇ
ਹਨ ਅਤੇ ਚੀਜ਼ਾਂ ਕੌੜੀਆਂ ਲਗਦੀਆਂ ਹਨ ਇਸ ਲਈ ਉਨ੍ਹਾਂ
ਦੀ ਤੁਲਨਾ ਡੰਗ ਨਾਲ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ, ਸੱਚ=ਰੱਬ, ਖ਼ਲੀਫ਼ਾ=
ਨੁਮਾਇੰਦਾ)

Share:

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.