یکهزار بار احمد محمود امپراطور

یکهزار بار
آتش کشیــــــده اند بســــــــــرم یکهزار بار
با غـــــــم گرفتـــــــه اند خبرم یکهزار بار
در ملکِ دلبـــــــرانه زدن تخــــــم کینه را
بــــر بـــــاد داده انــــد ثمــــرم یکهزار بار
شامم سیاه و، بخت نگون، روزگـــــار تلخ
دارم امیـــــــــد و مفتخــــــــرم یکهزار بار
هر روز میتپــم بســر خاک و خون خویش
خونآبــــه رفتــــــــــه از نظرم یکهزار بار
اینجـــا که زندگی کنم هر لحظه ماتم است
یعنـــی فتـــــــاده در خطـــــرم یکهزار بار
نا بـــــاورم به سفله ی نامـــــرد و ناسپاس
عـــاق پــدر به جو نخــــــــرم یکهزار بار
نی رنج چوکی دارم و نه غصــــه ی مقام
با هیــــچِ خویش معتبـــــــــرم یکهزار بار
آزادگیست دیــن من و عشــق مذهبـــــــــم
باشد مـــــرا چنیـــــن هنـــــرم یکهزار بار
با، نو صد و نود و نو راندن مرا ز خویش
اینبــــــار نیـــــز در سفــــــرم یکهزار بار
محمود با کمـــــال سخن شد غزلســـــــــرا
صاحب به اینچنیــــن گهـــرم یکهزار بار
*****
پنجشنبه 08 سرطان ( تیر ) 1396 آفتابی که برابر میشود به 29 جون 2017 ترسایی سرودم
احمد محمود امپراطور

:: ADVERTISEMENTS ::
Share:

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.