گم شدم حیدری وجودی

گم شدم
ای عزیزان گم شدم در جان جانان گم شدم
گم شدم در جان جانان ای عزیزان گم شدم
موج از خود رفته را در بحر پیدایی کجاست
گم شدم چون قطره در بحر خروشان گم شدم
شب گذشت و شمع هستی مرا تابی نماند
همچو مه در پرتو خورشید تابان گم شدم
خویشرا دریاب میخواهی اگر یابی مرا
زانکه در دامان صحرای گریبان گم شدم
در نگاه آشنا جوییدم ای صاحبدلان
همچو بو در رنگ گلهای گلستان گم شدم
آتش هستی مخواه از من که دروادی شوق
جلوه یی دیدم که چون موسی عمران گم شدم
از من گمگشته پیدا و نهانی نیست نیست
چون نگه در پرده های چشم حیران گم شدم
شش جهت آیینه بندان بود و من چون کودکی
در دل شبهای شبهای چراغان گم شدم
پیکر آزردۀ من آشیانی بیش نیست
در قفس چون مرغ جان جان انسان گم شدم
نجم العرفا حيدري وجودي

Hits: 5

:: ADVERTISEMENTS ::

-:: Leave Your Suggestions And Valuable Comments ::-

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

shares