گرد باد آرزد – ملا عبدالواحد واعظی

گرد باد آرزد

یاد باد روزی که من در نزد جانان میروم
در طواف مقدمش مست وغزلخوان میروم

میروم شب های ظلمت را چراغانی کنم
در کنار بزم آن شمع شبستان میروم

میروم تا که بیابم آن نبات اشرفی
در سراغ و جستجو تا دشت امکان میروم

میروم بر دیدنش چون گرد باد آرزو
سرزمین همدلی را شاد و خندان میروم

میروم چون آسمان آغوش نازی بر هلال
پر ستاره در مسیر ماه تابان میروم

میروم تا آن که تنهایی رود از خاطرم
نزد آن سرو چمن افتان و خیزان میروم

میروم تا انتهایی کوچه ئ وهم و خیال
چون غریبه در سراغ گنج پنهان میروم

میروم تا که بیابم گوهر یک دانه ام
بهر دیدارش میان موج طوفان میروم

میروم تا در مسیرش گل بکارم از کرم
بهر استقبال یارم گل به دامان میروم

اینچنین ژولیده موچون درویش شوریده رنگ
با چنین وضعی به نزد راحت جان میروم

شرح حال خود بگویم قصه ها و غصه ها
دست واعظ را گرفته سوی بستان میروم

Hits: 2

:: ADVERTISEMENTS ::
Share:

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.