چراغ ایزدی پوهاند داکتر عبدالحکيم ضيائى

چراغ ایزدی
خـوشـا فـروغ عشق و جلوه هاى او
کـه از دو کـون بـگــذرد ضيــاى او
خـوشـا دلـى کـه پـر بود ز شـوق او
بــوجــد و حــال مـى تـپـد بــراى او
خـوش انـگـلـو کـه دم زنـد بـيــاد او
خـوش آن دهـن کـه لـب نهد بناى او
خـوش آن يـدى کـه مـيرسـد بدامنش
خوش آن سرى که جان نهد بپاى او
خـوشا نسيـم قـدس و روح پـرورش
کـه جـان بـمـرده مـيـدهـد هــواى او
بـمــن رسـانــده بــوى آشـــنـاى مـن
بــوى رســد شـــمــيــم آشــــنــاى او
بـدرد عـشـق هـر کـه مـيـدهـد رضا
بــدســت غـيــب مـيــرســد دواى او
دلــى کـه زنــده شـد بعـشــق از ازل
کــســى نــديــد و ننگــرد فـــنـاى او
بـقـبـض و بسـط نيـسـت بسته بال او
بـه صـحـو و سکر نيست بند پاى او
گـداذ اوسـت جـلــوه گــاه مـعــرفـت
فــروغ زنــدگــى بــود صــفـــاى او
سـرود او ز بـسـکه هـسـت دلـنشيـن
بـهـــر دلــى اثـــر کــنــد نــــواى او
نــويـــد تـــازه دمـــبـــدم بـــيــــاورد
بـهــر نــفــس دل و زبــان نـــاى او
چـه بـاشـد از حـديـث عـشق نغز تر
حـديـــث دلــربــا و جــانــفـــزاى او
سـمـاع او ز چــرخ گــوى مـى بـرد
کـه سـر نـهد فـلک بـه پـيـش پاى او
غـنــاى عــشــق بـى نــيـــازى آورد
کـمــال دولـــت اسـت در غـنــاى او
بـهـر کـجـا کـه خـامـه اش قـلـم زنـد
بـهـشـت مـيـزنـد سـر از قـضـاى او
فــــروغ او بـــود چـــراغ ايـــــزدى
کــرا بــود مــجـــال انــطــفــــاى او
بــپــاى او رونـــد رهــروان بــســر
بــقــلــب و ديــده تــا دهـنـد جـاى او
بـزعـم خويـش هر يکى است يار او
هــمــه روان بــحــســب مـدعـاى او
يـکـى چـو خـاک از ســر فــتـادگـى
شـــود قــريـــن در اصــطــفـــاى او
بـقـعـر آتـش آنـد گـر به گـل رســــد
زشــش جـهـت گـل آيـد از بـراى او
حـديـث عـشـق احـسـن القصص بود
بــذکــر خــاص ذات کــبــريـــاى او
يــکــى بــقــعــر چــاه دارد اعــتــلا
يــکـى بـه بـطـن حـوت اجـتـبـاى او
يـکـى بـکـسـب هـم کـلام حـق شـود
بــکــوى طــور بــشــنــود نــواى او
شـود عـصـاى او بـه چـشـم دشمنش
مــهــيــب تــر ز کــام اژدهــــاى او
کـجـا بـه شـيـر شـرزه باشد آن توان
کـه پـاى خـود نـهـد بـه نـقش پاى او
خـلـل نـمـيــرســـد بــدوسـتــان حــق
قــبــاب اوســت چــتــر اولــيــاى او
يـکـى گـرفـتـه بـاد راعـنـان بـکـــف
نـشـســتـه بــر ســريــر اعـتــلاى او
يــکى بــه ســيــر پـا نهــاده بر سمـا
يــکـى بـطــيــر در پــرش وراى او
يـکـى کـه يـافـت الـتـفات خاص حق
ز خـوان غـيـب مـيـرســد غــذاى او
يـکـى بـجـذب در حـضور حق شود
بــبــار گـــاه رويــــت و لــقــــاى او
نـکـرده چـشــم بــاز جـز بـرويـتــش
بــبــســتـه ديـــده را زمـا ســواى او
ز لـطـف حـق چـنـان رسـد بـخلوتى
کــزان حـبــيــب دانـــد و خــداى او
مـحــب ز دوســتـى رســد بـعـزتــى
کـه کـعـبـه پـانـهـد بـه مـقـتـضاى او
يــکـى بــدور خـانــه مـيــزنـــد قــدم
يــکــى درون خــانــه در ثــنــاى او
يـکـى کـه مـيـکند بخود خطاب, حق
نــداى حــق نــهــفــتــه در نــداى او
شــده بــزرگ شـان بـايـزيـــد از آن
دل ســنــايـى روشــن از ســنــاى او
فـراز عـرش مـى پـرد بـيـک نـفـس
چـو مـيـکـشـد کـسـى بـجـان قباى او
ز نور حق چو عشق در کشش شود
هـــزار جــلـــوه تـابــد ازفـضـاى او
ز بــرزنــش بـر آيـد آفـــتـاب حـــق
کـه مــولــوى يـکـى شـود فـنــاى او
نـفـيـر او بـرون شـود ز مـرد و زن
بـشـــيـخ و شــاب وارســد نــواى او
بـود بـنــاى عـشـق قـصـر عـارفــان
چـــه جـــاودان بـنـا بــود بــنــاى او
زبــسـکـه بـى نـياز باشد از دو کون
بـشـــاه نــــاز مـيــــکــنـد گـــداى او
بـيـک گــداز زرکـنـد جـهـــان مــس
عـطــاى سـرمـديـسـت کـيـمـيــاى او
ســراســـر ابـتــلاى اوســت اعـتــلا
بــقــصــد جــان خــرنـد ابـتــلاى او
حـلاوتـى اسـت جـاودانـه مـشـربـش
سـعـادتـى اسـت از ازل عـطــاى او
مـحــبـت اسـت بـحـر بـى کـرانه اى
کـه کـس نـمـى رسـد بـژرفـانـــى او
مـحـيـط اوسـت سـر زمـيـن معرفت
کـه مـيـجـهـد حـقـيـقـت از سـماى او
مـحـب کـجـا شــود بـبـحر عشق گـم
خـدا چـو هــسـت رهـبـر شـنــاى او
وديــعــه اى اســـت در نـهــاد آدمـى
ز لــطــف بـيــمـــثـال کـبــريــاى او
بـســاط اوســت مــرز و بـوم ايـمنى
مــقــام صــلــح کــل بـود ســراى او
خــرد نـمـيــرســـد بـفــهــم کـنــه او
نـشــان ازو دهــد عــلامــه هــاى او
بـر آنــدلـى کــه مـهـر عـشـق بردمد
بــگـــيــــرد ابــتــدا و انـتــهـــاى او
بـحـسـن يـار آنـکـه شـد ز خـويـشتن
نــظــر نــيــفــگـنــد بــمــا سـواى او
وسـايـل و صــــول يـار و عـيــن او
بـود يـکــى بـچــشــم مـبـــتـــلاى او
طـر بـفـزاسـت يـاد يـار بـر مـحــب
اطــاعـت از حـبـيـب اقـتـضـــاى او
بـدســت يــار داده اخــتــيــار خـــود
بـهـر عـمـل طـلـب کـنـد رضـاى او
کـثـيـر خويـش خـوانده پيـش يار کم
فـــزون بــا و قــلــيــل دلــربــاى او
جـمـال يــار حـيـرتــش فـرزن کـنــد
بـهــر نــظــر حـضـــور آشــنـاى او
نـه شــوق او بـقــرب يـار کـم شــود
بـازد يـاد شــوقــــش از لــقــــاى او
صـفـات خــويــش را همـه رهـا کند
صـــفـــات يــاد گــــيـــرد و اداى او
هـمـيــشـــه در مـعــيـت خـــدا بـــود
بـهـــر قـدم خـــداسـت رهـنـمــاى او
خــداى عـشــق وحــدت آفــريـن بود
شـــود مـحـــب حـبـيــب از ولاى او
بـدسـت دلبـر اسـت هسـت و بود او
بـلــطـــــف يــار دايـــم اتــکـــاى او
بـکـايـنــات بـنـــگر و بـچــــشـــم او
بـهــــر قـــدم روان بــود دبـپــاى او
بـگــوش او هــمــه عـيــار بـشـنــود
بـدســــت او بـگــيـــرد از بــراى او
حــديـــث دلــبـــر آيــد از زبـــان او
صــداى يــار خــيــزد از صـداى او
حــکيــم عــشـق شـعـر آفريـن بود
چـنـيـن چـکـامـه کمـتـرين عطاى او
کــسـى رسـد بـفـهــم بـيـت بـيــت او
کـه دوسـتــى شـنــاســد و بـهــاى او
خـــدا دهــد چـنـان زبـان کـه تـا ابد
مـديـح عـشــق خــوانـم و دعــاى او
هـمـيــشــه بـاد گـلـسـتـان زمـيــن او
هـمـيــشـــه بـاد جـانـفــزا هــواى او
هـمـيـشـــه بـاد ســرفــراز دولـتـــش
در اهـــتـــزاز تــــا ابـــد لــــواى او
هـمــيـشــه بـاد دلـنــشـيـن سـرود او
هـمــيــشــه بــاد دلــکــشــا نـواى او
هـمـيــشــه بـاد در عـروج و اعـتــلا
دلـى کـه مـنـعـکـس کـنـد صفـاى او
جدى و دلو ١٣٧٠
کارته ٤ کابل
پوهاند داکتر عبدالحکيم ضيائى

Hits: 11

:: ADVERTISEMENTS ::
Share:

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.