پندار سید همایون شاه عالمی

پندار
هر گــــــه سخنِ نیک شکـــــــر وار برآید
چون رایحه یی طـــــــبله یی عطّــار برآید
آواز اگـــــــــــر نغــــــز به آهـــــنگ بیاید
هر خواب ز هر گـــــــوشه یی بیدار برآید
در هر سخنی موج تبسم شکـــــــــرآراست
چون گل که ازآن بوته یی گــــــلزار برآید
پُر گفتن ِ زاهــــــد نرود هیچ به گــــــوشی
باید سخنِ نیک به مقــــــــــدار بــــــــــرآید
راز دل خود در قــــــدم سفــــله مـــــریزید
روزِ دگـــر افـــــــــــسانه به بازار بــــرآید
گــــم گشت اگـــــر راه سخن در بن مجلس
از دایره یی عقــــــــل ز پرکـــــــــار برآید
با بی خـــــــردان دانی همه بحث حرامست
کـــــاو یخّه بگــــیرد سرو دســــــتار برآید
باسنگــــــدلان نرمی همـــه قتل وجودسـت
با آب کجــــــــا چرکــــیی زنگــــــار برآید
تا مشت و یخن گـــشته دو تا انجمـــــنی را
یک یک همــــگی مردم هُـــــــــشیار برآید
از دوست مکن شکوه که نمّام به هرجاست
در رمّه کجـا گـــــــــــــــرگ نگهدار برآید
با آنکه خلـــف نیست مکن دوســـتی آخـــر
کِــــــــــی دیده گلـــــی از شکم خـار برآید
برخیزو (همـــایون) تو بجهدی عملی باش
کــــــــــــاری بکـــــجا دیدی ز پندار برآید
21 جنوری 2013 م
کابل، افغانستان
سید همایون شاه عالمی

:: ADVERTISEMENTS ::
Share:

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.