هر که رخسارش بدید هم بلبل و پروانه شد – سید احمد حدیث

هر که رخسارش بدید هم بلبل و پروانه شد
هر که مجنون بود اما عاقل و فرزانه شد
گر چه بودند، مفلس و خوارو ذلیل زندگی
از هوای کوی دلبر صاحب سرمایه شد
بوده ام بیزار نا چار زین همه میخانه ها
جرعه نوشان درش گشتم دلم مستانه شد
تیغ ابرو ، زلف گیسو ، چشم بادامی مدام
انقلابی دیده اند،از قوم و خویش بیگانه شد
هر که را شد طالب جوهر یقین دانم عزیز
دانه یی خرمهره اش تبدیل به آن در دانه شد
سر به دوران فلک رفت آن مه یی کرسی نشین
جبرئیل هم از طفیلش در مقام رخشانه شد
این دلم را در ازل هو صاف تقدیمم نمود
چون نبودم حاکمش از نزد من بتخانه شد
جنگ هر کشور بخواندم بعد آن صلح و صفا
جنگ ما پایان ندارد شهره و افسانه شد
سید احمد حدیث
:: ADVERTISEMENTS ::
Share:

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.