هرزه تاز گفتگو تا چند خواهی زیستن – مدخلی بر بیدل – محمد میرویس غیاثی

هرزه تاز گفتگو تا چند خواهی زیستن
گر نفس دزدی دو عالم یک تأمل میشود
شرح:
این بیان جزئی از پایان با بالا است. یعنی در تصرفات شخصی هم راه ما درست نیست. همیشه حرفهای ما از صدا به عمل تبدیل نمیشود و روز و شب، سال و ماه و بالآخره عمر ما به همین بگو مگو ها میگذرد. از ما میخواهد که از حرف بسوی عمل برویم. شعار دادن کافیست، رد و بد گفتن یکدیگر کاری از پیش نمی برد. اگر دائره را خورد تر بگیریم، همین «مدخلی بر بیدل» جای چه کسی را تنگ کرده است؟ اگر خیر کمی رسانده است به یقین شر نمی آفریند، ولی انسان های عقده مند و مریض را که هیچ مورد سیاسی برای جدال نیافتند به دنبال خود می کشاند، به خود تکلیف و زحمت میدهند تا نیشی بر غیاثی بیچاره بزنند. اکثر گفته های ایشان را هم بخوانی دور تر از دهان خود شان نمی رود، به دفتری از دانش و حکمت نیالوده است و کسی را هم به اصلی وصل نمیکند.!
Share:

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.