نگهت گـل – عزیزه عنایت

نگهت گـل
ای مــرغ چمنـزار خیــالــم بکجـــایی؟
د یـریست که پــرواز نمـودی ونیــا یی
افســرد, گل عیش و شبـابم زفـراقت
عمریست کـه ازبـاغ حیـاتم توجـدایی
یـا دام گــرفت پای تــودرحلقه آشـوب
یــا رفـته به گـلزار دگـرنغمه ســرا یی
یـا مـاهـی دریــا شـده درآب نهــانــی
یــا ماه شـدی زینت شبهـا و سمایی
آیـا بـود آن لحظه که ازبخـت سپــیدم؟
چــون نگهت گــل آیی ودرخـانه درآیی
هرچنـد دل افسرد ولی است امیــدی
تـا بــاز بیـــایی وزدل عقــده گشـا یی
تـا چنـد عزیزه بـه هـوای رخ جـا نــان
با اشک و الم در دل شبهــای خدا یی
عزیزه عنایت

Hits: 0

:: ADVERTISEMENTS ::

-:: Leave Your Suggestions And Valuable Comments ::-

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

shares