نهال هوس سید همایون شاه عالمی

نهال هوس
منما عمر ِ خود زوال ِ هوس
مکن این دل اسیر ِ جال ِ هوس
به خدا نیم ِ جو نمی ارزد
این همه شوکت و جلال ِ هوس
مردمان غرق ِ بحر ِ نفس ببین
بس که پُر زیب شد جمال هوس
هر دو دنیا به باد غم داده
آن که کرده است اشتغال ِ هوس
عشق امید بخش ِ هر دو جهان
مرگ طوفان ِ انفعال ِ هوس
واژگون است در تمام ِ امور
در حباب ِ حیات حال هوس
آنکه اندر فراق ِ عشق تپید
نرود هیچ در وصال ِ هوس
شاهراه ِ قناعت است بزرگ
یاس آورد از کمال ِ هوس
در همه عمر انتظار چرا ؟
تا ببینی گهی هلال ِ هوس
خلوتی ما و ذکر یار بس است
نه پری دارم و نه بال هوس
عشق آخر دهد (همایون) بر
بار کی میدهد نهال ِ هوس
جنوری 2006م
کابل، افغانستان

:: ADVERTISEMENTS ::
Share:

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.