نـــــوبـــــهــــار آمـــــد و آورد گـــــل تـــــازه فـــــراز – منوچهری دامغانی

نـــــوبـــــهــــار آمـــــد و آورد گـــــل تـــــازه فـــــراز
مــی خــوشــبــوی فــزار آور و بــربــط بــنــواز
ای بـــلــنــداخــتـــر نــام آور، تـــا چــنــد بـــه کــاخ
ســـوی بـــاغ آی کــه آمــد گــه نــوروز فـــراز
بــوســتــان عــود هـمـی ســوزد، تــیـمـار بــســوز
فـاخـتــه نـای هـمـی سـازد، طـنـبــور بــسـاز
بــه قــدح بـــلــبـــلــه را ســر بــه ســجــود آور زود
کـه همـی بـلـبـل بـر سـرو کـنـد بـانـگ نـمـاز
بـه سـمـاعـی کـه بـدیـعـسـت، کـنـون گـوش بـنـه
بـه نبـیدی که لطـیفـسـت، کـنون دسـت بـیاز
گـر هـمـی خـواهی بـنـشـسـت، مـلـکـوار نـشـین
ور هـمـی تـاخـتـن آری بـه سـوی خـوبـان تـاز
بــدوان از بــر خــویــش و بــپــران از کــف خــویـش
بــر آهــوبــچــه، یـوز و بــر تــیـهـوبــچــه، بــاز
زرسـتـان: مشک فشان، جـام ستـان، بـوسه بـگیر
بـاده خـور، لاله سـپـر، صید شکر، چـوگان بـاز
بــخــل کـش، داد ده و شـیـرکـش و زهـره شـکـاف
تــیـغ کـش، بــاره فـکـن، نـیـزه زن و تـیـرانـداز
طـلـب و گـیـر و نـمـای و شــمـر و ســاز و گـســل
طـرب و مـلـک و نـشـاط و هـنـر و جـود و نـیاز
بـــســتـــان کــشــور جـــود و بـــفــشــان زر و درم
بــشـکـن لـشـکـر بــخــل و بــفـکـن پــیـکـر آز
آفـــریــن زیــن هــنــری مـــرکـــب فـــرخ پـــی تـــو
کـه بـه یک شـب ز بـلـاسـاغـون آیـد بـه طـراز
شــخ نــوردیــکــه چــو آتــش بـــود انــدر حــمــلــه
همـچـنـان بـرق مـجـال و بـه روش بـاد مـجـاز
پـایـش از پـیـش دو دسـتـش بــنـهـد سـیـصـد گـام
دستش از پیش دو چشمش بنهد سیصد بـاز
بـــانــگ او کــوه بـــلــرزانــد، چــون شــنــه شــیــر
ســم او ســنـگ بــدرانـد، چــون نـیـش گــراز
چــون ریـاضــتــش کــنـد رایـض چــون کــبــک دری
بــخــرامـد بــه کــشــی در ره و بــرگـردد بــاز
نـه بـه دسـتـش در خـم و نـه بـه پـایش در عـطـف
نه بـه پـشتـش در، پـیچ و نه بـه پـهلو در، ماز
بـــهــتــر از حــوت بــه آب انــدر، وز رنــگ بــه کــوه
تـیـزتـر ز آب بـه شـیـب انـدر وز آتـش بـه فـراز
بـــگــذرد او بـــه یــکــی ســـاعــت از پـــول صــراط
بــجـهـد بــاز بــه یـک جــسـتــن از کـوه طـراز
ره بــر و شــخ شــکــن و شــاد دل و تــیـز عــنــان
خوش رو و سخت سم و پـاک تن و جنگ آغاز
گـوش و پـهـلـو و مـیـان و کـتـف و جـبــهـه و سـاق
تــیـز و فــربــی و نــزار و قــوی و پــهـن و دراز
بــــرق جــــه، بــــاد گـــذر، یـــوز دو و کـــوه قــــرار
شــیـر دل، پــیـل قــدم، گـورتــک، آهـو پــرواز
بــجــهـد، گــر بــه جــهـانـی، ز ســر کــوه بــلــنــد
بــــدود، گـــر بــــدوانـــی ز بــــر تــــار طــــراز
کـــه کـــن و بــــارکـــش و کـــارکـــن و راهـــنـــورد
صـــفـــدر و تـــیــزرو و تـــازه رخ و شـــیـــرآواز
بـه چـنـیـن اسـب نـشـین و بـه چـنـین اسـب گـذر
بـه چـنین اسـب گذار و بـه چـنین اسـب گراز
رخ دولــت بـــفـــروز، آتـــش فـــتـــنــه بـــنــشـــان
دل حــکـمـت بــزدای، آلـت مـلـکـت بــه طـراز
بـر هـمـه خـلـق بـبـنـد و بـه همـه کـس بـگـشـای
درهــای حـــدثـــان و خـــمــهــای بـــگـــمـــاز
نـجــهـد از بــر تــیـغـت، نـه غـضــنـفـر، نـه پــلـنـگ
نـرهـد از کـف رادت، نـه بــضـاعـت، نـه جـهـاز
مــــاه را راس و ذنــــب ره نـــدهـــد در هـــر بــــرج
تــا ز سـعـد تــو نـدارنـد مـر ایـن هـر دو جــواز
ذاکـــر فـــضـــل تــــو و مـــرتـــهـــن بــــر تــــوانـــد
چـه طرازی بـه طراز و چـه حـجـازی بـه حجـاز
نـصــرت از کــوهـه زیـنـت نـه فــرودســت و نـه بــر
دولت از گـوشـه تـاجـت نه فـرازسـت و نه بـاز
هــمـــچـــنــیــن دیــر زی و شـــاد زی و خـــرم زی
هـمـچــنـیـن داد ده و نـیـزه زن و بــخــل گـداز
دسـت زی مـی بــر و بــر نـه بــه سـر نـیـکـان تـاج
جــام بــر کـف نـه و بــر نـه بــه دل اعــدا گـاز
کــش و بــنـد و بــر و آر و کـن کــار و خــور و پــوش
کین و مهر و غم و لهو و بد و نیک و می و راز
ده و گــیــر و چــن و بـــاز و گــز و بــوس و روو کــن
زر و جــام و گـل و گـوی و لـب و روی و ره نـاز
دل خویش و کف خویش و رخ خویش و سر خویش
بـــزدای و بـــگــشـــای و بـــفـــروز و بـــفــراز

Hits: 0

:: ADVERTISEMENTS ::
Share:

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.