نغمۀ عشق سید همایون شاه عالمی

نغمۀ عشق
کس ندارد به جهان این سر پُر شور ِ مرا
کس ندیده است نهانخانه ی معمور ِ مرا
حق و حق گویی صفای دل ِ آئینه ماست
سر ِ دار است مگر این سر ِ منصور مرا
یاد رویش به شب ظلمت هجران دانی ؟
آفتاب است که آورده به دل نور مرا
مرد آن است زبان و دل خود یک بکند
دور کن ای دغل این سرمه و کافور ِ مرا
تا نفس هست همی راست بگویم به جهان
دل ِ مرد است ، جوانمردی ِ مستور مرا
به چنان زیر و زبر کرد گذر نامه ِ عشق
مرکز ِ عشق بگو این دل ِ مهجور ِ مرا
محتسب کم بکن آزار تو از بهر ِ خدا
پُرز عشق است، ندانی دل ِ مجبور ِ مرا
به جراید شده چون نشر ز اخبار ِ دلم
بنگر قصه و افسانه ی منشور ِ مرا
درد عشق است به هر نکته حرف دل ما
گر بدانی سخن ِ پُخته و پُر زور ِ مرا
گر سر گور ( همایون) ز قضا باز کنید
نغمۀ عشق براید سر ِ مخمور ِ مرا
7 اکتوبر 2008 م
کابل، افغانستان
سید همایون شاه عالمی
:: ADVERTISEMENTS ::
Share:

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.