ناله کن ای دل

ناله کن ای دل
ناله کن ای دل شوريدۀ من
که ز من يار رميدست امشب
آو که اندر دل من جايش بود
ز لب بام پريدست امشب
همگی خندۀ مستانه کنند
ليک من گريه ی مستانه کنم
اين دلی را که ملول است و غمين
بهتر آنست که ديوانه کنم
چون که او نيست کنون در بر من
همه شب خانه ی من تاريک است
ميروم سوی دياران دگر
قدم مرگ بمن نزديک است
بکوشش: احمد فهیم هنرور
استانبول، ترکیه
2002-2003
:: ADVERTISEMENTS ::
Share:

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.