موسیقیِ نغز سید همایون شاه عالمی

موسیقیِ نغز
دل قــــــوی دارم درین جـــسمِ نژند
تا شود از عـــشق پیهــــــم در پرند
مـــــاورای ِ عشق گـــر روشن بدید
کـــــار دیگـــر کی کند آن هــوشمند
حسن جـانان گـــــر بتابد در چمــــن
سنبل و گـــــــــــل بنگری شد باربند
رنگهای آسمـــــــــــانش چون کمـان
میکـــشاند اسبِ دیده در کـــــــــمند
در جمــــال حسن، چــشم خیره شد
در کمـــــال عـقل تــــزویری مـــبند
هر که از هر رنگ بیرنگی گــــزید
در اصــــول عـــشق گـــــردد پایبند
چشم دل وا شد به معـــنی ره کـــشید
چشم سر بســــتیم ما بی چون و چند
ذکــر همـــچون گــــــردش آبی بوَد
آب ِ گـــردان از هـــوا بین بهره مند
تا رمـــیده آب دریا گــــشته صــاف
گـــــنده گردیدســت بنگـــــر آبِ دند
روح در جسم است قـــید ِ با مکـــان
روح پرّان در تحـــــرک چون سپند
صحبت عـارف چو موســـــیقیِ نغز
مـــــــدعی را شد نصـــیحت نیشخند
می زند نیش ِ شقــــاوت از زبـــــــان
گفته هایش پیش ِ طــــــفلان ریشحند
حرف عشق آمد (همـــــایون) جانفزا
از زبـــان یار ریزد همــــــچو قـــند
*****
21 اپریل 2013 م
کابل، افغانستان
:: ADVERTISEMENTS ::
Share:

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.