لب ِ نیرنگ سید همایون شاه عالمی

لب ِ نیرنگ
فضـــــای کینه توزی هــــا دل مـــا تنگ می آرَد
دو رو بُد هرکـــسی دایم لب ِ نیــــــرنگ می آرَد
کجا حرف خصــــومت شد بفــــرسنگی گریزانم
کجا حــــرف محبت شد دلم در چـــــنگ می آرد
کجا محـــفل ز عـــشق آید لبم در وجــد شــورانم
کجا منزل ز کــــین آید سرم بر ســـــنگ می آرد
کجا محمل به نیکی شد سخای ِ دل دو چـندان شد
کجا در دل دو رنگی بُد خطـــر ها زنگ می آرد
کجا پایان الفـــــت را به سرحد مــــــــیتوان دیدن
کجا دامــــان ِ عشق ِ ما فضــــای ِ جنگ می آرَد
به فخر نسل و قـــــوم ِ خود مکن ساز ِ تجــمل ها
طـــرب در فتنه باز آید کجــــا آهــــــنگ می آرد
به کوی ناکــــسان بینی فقـــط فــــریاد ِ خود بینی
بکوی عـــــاشقان مطـرب صدای ِ چنگ می آرد
ز نام و شأن اجــــــدادت بمجلس نغمه کم سر کن
که روح ِ رفـــــتگان ِ تو به ولله ننــــــگ می آرد
بخــــــاک عاجــــز ِ دنیا صـــــدای فخر کی زیبد
تکــــــــبر آدمــــــیان را به پای ِ لـــــنگ می آرد
کجا جاهــــــل بگفتن شد ز غـــرّش ها همی لافد
کجا عـــالم همی گـــــوید صـــــدا بیرنگ می آرد
به ولله من (همــــــایونم) درین عزلت بگـــمنامی
که گوش از غیبت ِ مردم دوصد فرسنگ می آرد
*****
2 اکتوبر 2011 م
رِستُن ورجنیا، ایالات متحده امریکا
:: ADVERTISEMENTS ::
Share:

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.