لب قفل خورده سید همایون شاه عالمی

لب قفل خورده
ز لبت به مــــــا ندادی قدح ِ شراب آخـــــر
ز چه رو زما گــــــرفتی رخِ آفــــتاب آخر
ز نگــــــــاه پُر تبسم سَرِ غنچه گل نمودی
تو گــــــلاب ِ خود ندادی به منِ خراب آخر
چمنی خیال ِ رویت شده شمع برمـــــــزارم
سمنی به مــــا نیارد شب ِ مـــــــاهتاب آخر
دل و جــانِ من ربودی تو دوباره کی بیایی
دگر از رخت برون کن همه این نقاب آخر
جگرم بخــورده والله لبِ قفل خورده یی تو
به ســؤال ِ من بیاور سخن ازجــــواب آخر
دلـــم از فــــــــراق رویت شده گلخنِ تَوَهم
گذر خـــــــزان ِ عمرم همه اضطراب آخـر
ز وفـــــور ِ شعله ی غم تفِ آه سینه سـوزد
تو بیا و باز بنگر جگــــــــــــرِ کباب آخــر
تو به فصل پیری ام بین که بهارعشق آمـد
نه چو آب در برفـته گـــــــذر ِ شباب آخر؟
چو ستاره ی درخــشان، بنمای نورافـشان
به شب ِ (همــــایون) آور زمی ِ ثواب آخـر
*****
12مارچ 2014 م
کابل، افغانستان
:: ADVERTISEMENTS ::
Share:

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.