قافلۀ هستی – عزیزه عنایت

قافلۀ هستی
محـوم رکمــال او، شب را که سحر ســازد
این چـرخش هستی را یک لحظه دگرسازد
شیــرین نشـود هـرگــز،ایــام بــه کــام مــا
هرگــاه که بخـواهــد او ازتــلخ شکـرســازد
گــل درچـمـن هستــی از الـفــت او خنــدد
بــالنــده نــهــال بــاغ، هنگــام ثمـــرســـازد
درقــــافــلــۀ هستـــی راهــم بـنـمــایــد او
شــب در دل ظلمـــت هـا از زره قمــرسازد
او کــون و مکــان دارد،رمــز دوجـهـــان دارد
حـان بخشد و جان گیـرد از قطره گهر سازد
پــر آبــلــه شــد پـــایـــم، در راه تمنـــایـــم
دستی مـن و دامـانش تا سهل سفر سازد
عمــری به درء امید، بنشسته عزیزه است
تــا جــلــوۀ او بـیـنـد پــر نــور بـصـــر ســازد
عزیزه عنایت 2012/5/21

Hits: 0

:: ADVERTISEMENTS ::

-:: Leave Your Suggestions And Valuable Comments ::-

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

shares