عید – عزیزه عنایت

عید
جلوۀ عیـد به حسن مۀنـو د یـــد م دو ش
شادی وهلهله ء عید رسید گـوش بگــو ش
مطرب شهر نوا یهمه گا نـیبنــوا خت
مرغکان را به هوابود همه رقص وخروش
مرد م شهر بیا را ستدرو خا نه خو یش
دشمن ودوست نگــردرمسجد, دوشـا دوش
کودکان جامـۀنـوکرده بتـن شــاد و خــرم
بکفش بسته حنا دخـــترکی زربف پــــوش
گـرد نفــرتتـو بکــن پـاک ز آیینــۀ دل
کوش تاشادشود هردلی ای صاحب هو ش
منشین بی خبراز حال غــریبــان و طـــن
چـون پــدر گـیر، یتیمان وطن در آغــوش
دل شـده پرغــم عزیزه ز یتیـمـان وطــن
که نـدارنـد, لبـاسی نو و, هم خورد و نوش
عزیزه عنایت
:: ADVERTISEMENTS ::

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these <abbr title="HyperText Markup Language">HTML</abbr> tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

shares