عطر محبت سید همایون شاه عالمی

عطر محبت
بگرفته عطـــــرِ زلفِ تو کاشانه ی مرا
آئینه کـــــرده عکس رخت خانه ی مرا
خوابم حــــرام گشته ز سودای زلف تو
حــــرفت ترانه است ببین لانه ی مـــرا
دیشب که در کـــنار ِ من آوردی گلشنت
خـــــــــالی رها نموده یی پیمانه ی مرا
رفتی خــــــراب گشته دلم ای جهانتاب
آباد کن دوبارگـــــــــــی ویرانه ی مـرا
زندانی ام از آنکه تو بازآیی در وفـــــا
با بوسه هــــای ِ بشکنی زولانه ی مـرا
بنگر به چشم خویش تو ای ماهِ قند لـب
آه و فغــان و اشک ِ غــــریبانه ی مـرا
باز آر قند خویش ز یاقـــــوت احمـری
مَشکن تو قلب ِ زار ِ صـبورانه ی مـرا
در شهر شهره گشته ام ای غافـــلِ دلـم
گاهی مگر شنیده ای افـــسانه ی مـرا؟
بیدار کـن تو چشم تغـــــافل به راســتی
کی دیدهیی صـفای ِ صمیمانه ی مـــرا
سوزانده دل بحال ِ (همـایون) درزمـان
هـرکو شنیده ناله یی جــــانانه ی مــرا
23 دسامبر 2013
کابل، افغانستان
سید همایون شاه عالمی
:: ADVERTISEMENTS ::
Share:

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.