عزل خموش سید همایون شاه عالمی

عزل خموش
تا قلم بر روی ِ کــــــاغذ رقص را آغــــاز کرد
انعکاس چهره یی جـــــــــــــانان تجلی باز کرد
مو بمو منظر بما از حـــــسن ِ بی همـــــتا نمود
علم هر چــــــندی سرش در پرده های راز کرد
ذره هـــم اندر اتم با عــــــــالم مــــعنی در است
فهم این موضوغ فقط یک همره دمــــــساز کرد
گوشه یی عـــــــزلت بمن معنیی رنگین میفزود
نعمـــــــت دنیایی هر جا با وقــــــارش ناز کرد
عزل خاموشی گــزیدم زآنکه از فـــهم خــــودم
آدمی در پرده یی اســـــــــــرار نتوان ساز کرد
اندرون ِ نکـــــــته ها چشم ِ دلم تا خــــــیره شد
مهر خــــــــــــاموشی مکرر بیصدا آواز کرد
روبروی کـــوه، ایستادم بگفــــــتم راه کــــــــو؟
کوه هم تکرار کــــــرده (راه کـــــو) ابراز کرد
راز با نادان گفــــتن عــــــین ِ نــــــــــادانی بوَد
چون کبوتر خواهش همــــــراهی را با باز کرد
آن دلی کو عشق را از خویش بیرون برده است
جنده یی نادانی بر بالای قـــــبر افـــــــراز کرد
اینقدر دانم (همــــــــایون) از عبور ِ عمر ِ خود
طــــعنه یی بر حـــــرص باید لعنتی بر آز کرد
جون 2002 م
برلنگتن – کارولینای شمالی، ایالات متحده امریکا
سید همایون شاه عالمی

:: ADVERTISEMENTS ::
Share:

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.