طوفان غم – عزیزه عنایت

طوفان غم
رنگ و بوی این گلستان را کسی دزدید ورفــت
تــازه گلهای بهــارش دانــه دانــه چیـــد ورفــت
جــای گــل آتش نهــاد انــدر ســرا پـــای چمـــن
هر طرف تخم نفاق و دشمنــی پاشید ه و رفــت
آتش طــوفان غــم بس لانه و کاشانهســو خــت
تک, تک اهل چـمـن با سو ختن , نـا لید ورفـت
در فضای دود و آش بــار ایــــنویـــرا نه هـا
نخل امیــد ی سعادت از جفــا خشکیـد و رفـت
د ست بیدادفلــکعمریســـت در این آستــان
دامن مهــر و مروت را همه بر چیــــد و رفت
مــرغکــان ایــن چمــن از آشیانناز خو یــش
همچو بسمل هر کجا پرپر زنــان افتیـــد و رفت
مهرو ماهش را کی دزدیده عزیزه کایـن چنیـن
روشنا ئی هم از اینکا شـا نهدل ببرید ورفت
عزیزه عنایت

Hits: 0

:: ADVERTISEMENTS ::

-:: Leave Your Suggestions And Valuable Comments ::-

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

shares