طوفان غم – عزیزه عنایت

طوفان غم
رنگ و بوی این گلستان را کسی دزدید ورفــت
تــازه گلهای بهــارش دانــه دانــه چیـــد ورفــت
جــای گــل آتش نهــاد انــدر ســرا پـــای چمـــن
هر طرف تخم نفاق و دشمنــی پاشید ه و رفــت
آتش طــوفان غــم بس لانه و کاشانهســو خــت
تک, تک اهل چـمـن با سو ختن , نـا لید ورفـت
در فضای دود و آش بــار ایــــنویـــرا نه هـا
نخل امیــد ی سعادت از جفــا خشکیـد و رفـت
د ست بیدادفلــکعمریســـت در این آستــان
دامن مهــر و مروت را همه بر چیــــد و رفت
مــرغکــان ایــن چمــن از آشیانناز خو یــش
همچو بسمل هر کجا پرپر زنــان افتیـــد و رفت
مهرو ماهش را کی دزدیده عزیزه کایـن چنیـن
روشنا ئی هم از اینکا شـا نهدل ببرید ورفت
عزیزه عنایت
:: ADVERTISEMENTS ::

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these <abbr title="HyperText Markup Language">HTML</abbr> tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

shares