طواف کعبۀ دل – عزیزه عنایت

طواف کعبۀ دل
هستی ام را تا غمش درخویشتن پیچیده اسـت
جــوشش زنجیــر من تــا آسمــان نــالــیده است
بــرگ خــــامــوشــم که از نخـل امــید افتــاده ام
صــــد چمــن رنـگ بهـــارم داغ او دزدیده اســـت
تـــــا نفــس بـــالـــد بــه پـــروازتــمـــنای وصـــال
نقــش، درآئینـه ام رنـگ صفـــا پـــاشیــده اسـت
گــــــرطــــواف کــعبــــۀ دل بــــــود هـــــردم آرزو
غفـلتــم در راه وصـلــت پیش پــا خوابیـده اســت
دربــیـــابـــان محـــبــت ره رؤی گــــم گشـــته ام
پـــای پـــراز آبــلـه درپـیــچ و خــم گــردیـده است
ازگـلـستــــان غبـــارمــــــا بــه صحـــرای جــنــون
نـخــل عشــق نـــو بهـــاران دگــررویــــده اســت
پــا بــپــای نــاتــوانــی چنــد با شیـــم همنفــس
ای فلک این چیست که آسایش زما ببریده است؟
تــا بــه گــرداب غمــش درپیــچ و تـاب افتــاده ایم
ســا حــل امیــد، دورازچشــم مــا افتیـــده اسـت
عیش هستی گر عزیزه غنچۀ گل بـرلب اســت
عالمی دریک تبسـم عمـــر گل پوشـــیـده اســت
عزیزه عنایت 18/فبروری 2013

Hits: 0

:: ADVERTISEMENTS ::

-:: Leave Your Suggestions And Valuable Comments ::-

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

shares