شورش عشق سید همایون شاه عالمی

شورش عشق
هیچ کس بیتـــابی های سر به بالـــــینم ندید
دید بیخــوابی بچشمم خـــــواب سنگینم ندید
همچو مرجـــان و عقیق و لعل افـتد بررخم
دامـــن پُر خون ِ دل ازاشک رنگــــینم ندید
خنده هایی ظاهرم را دیده هر کو آشکـــــار
در سرشکــم نقـــش هایی ماه و پروینم ندید
رنگ زردی را بپوشانم بنقــش روی سرخ
درد و آهی آخــــــــرینم را نخـــــستینم ندید
شعـله ایجـادِ تَوَهم کــــــثرت ِ شوقـــم فزود
عشق گاهی هم به عقلِ مصلـــحت بینم ندید
محتسب درجستجویش اندکی رنجید ازآنک
کلفـــــــت آیینه یی در قلــــب بی کـینم ندید
رو سیاهی مهلت جُستن به عیب کـــس نداد
با تنفرهیچکــــس را چشم شاهــــــــینم ندید
نیشخندی گاهگاه در ریش و دســــتارم زند
مدعی در کـــارگــــــــــاهِ نگهـت ِ دینم ندید
منکر عشق است آنگه ادعـــــــای حق کند
چشم بست و محـــــــتوای دین و آئـینم ندید
بی سبب زاهد ز کنج خلوتش تکـفــیر کرد
بسـته ای پندار دید و لوح سیمــــــــینم ندید
ترش رویی های زاهد تلخکـــــامی میدهــد
روح چون فرهاد اندر جـــان شــیرینم ندید
یار میداند (همــــایون) شورش ِ عـشق ترا
گر چه این ارباب دنیا قلـــب مسکـینم ندید
14 جنوری 2013 م
کابل، افغانستان
سید همایون شاه عالمی

:: ADVERTISEMENTS ::
Share:

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.