سربلندی سید همایون شاه عالمی

سربلندی
به روی شانه سرِ آدم استـــــــــــــوار رسید
کمال لطـــــــــــف و کرم از نهال یار رسید
به پشت پایی کسی ســــــجده های شکر کنم
چو وقت ذکر به سلطــــــــانِ نامـــدار رسید
هــــــــــــــوای جاه و جلالم مباد زآنکه مرا
بهای عشق، سراپرده یی نگـــــــــــار رسید
عـــــــــــــبیر ِ یاد ِ حبیبی که بُرد از خویشم
نفـــــــــــــــــیر عذر بدرگاه ِ پرده دار رسید
صفــــــــــات ذات کبیرش بگو چسان شُمرَم
یکی نگفــته من و بر دلم هــــــــــزار رسید
به پیش غیر سرِ خویش را فــــــــــتاده مکن
چــــــو خاکِ یار شدم گل ز بیخ ِ خار رسید
نوایی ساز تمـــــلق ز عقـــــل بیرون است
کجــــا کسی ز درِ دون به افتخـــــــار رسید
ملول ِ دولت این چرخ نا بکــــــــــار نه ام
ملال گـــــــــــرد رخم گر ز رهگذار رسید
از اینکه سر به بلندیست سوی پســــتی مباد
ز ذکرحق اگـــــــــرش هم به پای دار رسید
چــــــــو نام یار گرفتم فرشته های به زمین
انیس و مشفق و همراز ِ غمگــــسار رسید
همای بخت (همایون) چو بال خویش گشود
بهـــــــــار فیض هم از سایه های یار رسید
26 سپتمبر 2012 م
کابل، افغانستان
سید همایون شاه عالمی

:: ADVERTISEMENTS ::
Share:

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.