دل پاک سید همایون شاه عالمی

دل پاک
دل پُرِعشق است امــــا سینه را چــــــاکیم ما
بی ســــتاره آسمــــان را مهرِ افـــــــلاکیم ما
ژنده پوشِ ساده روی ِ راستگـــــوی بی ریاء
در تجمـــل هــــا ندیده رند بی باکـــــــــیم ما
آب در آتـش زدیم و باد در پـــــــــرواز غــم
در پناه عجـــز خفــــته خـــادم ِ خــــــاکیم ما
محتســــــب گر یک بگوید دو زما هم بشنود
در رهِ حاضـــر جـــوابی بسکه چـــالاکیم ما
دست از آزار کـــــوتاه قلب مالامــال ِ عشق
از نهــــادِ ناتوانی کــی خطـــــــرناکـــیم مـا
مســـــــــتی آید دروجــــود از ذرۀ انوارِ یار
بادۀ عـــــرفان کـــشیده شــــــیرۀ تاکــــیم ما
بر درِ میخــــانه مارا منّتی کــــــــردند خلق
درب مسجد را زدیم و گفـــــــت ناپاکــیم ما
مطـــــرب از پیشــــانیِ ما تار ماتم می زند
ساز ها خاموش گــــــردد بسکه غمناکیم ما
درسخن شد لافزن گرکلک درگــوش آوریم
خالی از هر ماجـــــرای درک و ادراکیم ما
چشم دل گر باز گردد ما (همایون) میشویم
نیست بدبینی به دیده زآنکه دل پاکــــــیم ما
11 جولای 2013 م
کابل، افغانستان
سید همایون شاه عالمی
:: ADVERTISEMENTS ::
Share:

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.