دل فرزانه همایون شاه عالمی

دل فرزانه
ساقیا ! رحم بکن از من ِ دیوانه مرنج
پیش آوَر دگر آن ساغر ِ پیمانه مرنج
صاف آوَر اگرش نیست ، همان دُردی بیار
دل من گشته پر از درد به افسانه مرنج
این شراب است ، به هجران قلم ِ غم غلطی
خون ِ دل آمده چون اشک غریبانه مرنج
به نصیبم شده هر دم که به کرّار فراق
تو از این اشک ِ پُر از درد ِ یتیمانه مرنج
بنگر محمل لیلی شده فرسنگ به دور
هچو مجنون فتادیم به میخانه مرنج
می و جام است انیس ِ دل رنجیده ی ما
مشو از حالت ِ دیوانه تو بیگانه مرنج
راه عشق است صواب و تو بکن بیش ثواب
تو ازین عاشق ِ آواره ی بی خانه مرنج
چشم در راه ِ وصالیم ، پریشان خاطر
گر چه رنجیده ز ما دلبر ِ جانانه مرنج
شمع رویش به نظر آمد و آتش افروخت
دل چو خاکستر عشقست ز پروانه مرنج
بی رخش سوخته ام دانی (همایون) نه منم
باده پر کن که نرنجد دل ِ فرزانه مرنج
26 نوامبر 2010 م
وزیر اکبر خان مینه، کابل، افغانستان
سید همایون شاه عالمی

:: ADVERTISEMENTS ::
Share:

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.