در وصف اسب و مدح شهریار – منوچهری دامغانی

در وصف اسب و مدح شهریار
آفـریـن زان مـرکـب شــبــدیـز فـعـل رخــش خــوی
اعـوجــی مـادرش و آن مـادرش را یـحــمـوم شـوی
گـاه بــر رفـتـن چـو مـرغ و گـاه پــیـچـیـدن چـو مـار
گـاه رهواری چـو کـبـک و گـاه بـرجـسـتـن چـو گوی
چـون نـهـنـگـان انـدرآب و چـون پـلـنـگـان بـر جـبـال
چـون کـلنگان در هوا و همچـو طـاووسـان بـه کـوی
در شود بـی زخم و زجر و در شود بـی ترس و بیم
همچو آذرشست، بآتـش همچو مرغابـی، بـه جوی
پـی ز قوس و فـش ز درع و رگ ز موی و تـن ز کوه
سـر ز نخـل و دم ز حـبـل و بـرزسنگ و سـم ز روی
دیــر خــواب و زود خــیـز و تــیـز ســیـر و دور بــیـن
خـوش عـنـان و کـش خـرام و پــاکـزاد و نـیـکـخـوی
سخت پای و ضخم ران و راست دست و گرد سم
تـیـزگـوش و پـهـن پـشـت و نـرم چـرم و خـرد مـوی
ابــر ســیـر و بــاد گـرد و رعــد بــانـگ و بــرق جــه
کــوه کـوب و ســهـل بــر و شــخ نـورد و راهـجــوی
گــور ســاق و شــیـر زهـره، یـوز تــاز و غــرم تــک
پــیـل گـام و کـرگ سـیـنـه، رنـگ تـاز و گـرگ پــوی
تـیزچـشـم، آهن جـگـر، فـولـاد دل، کـیمـخـت لـب
سـیـم دنـدان، چــاه بــیـنـی، نـاوه کـام و لـوح روی
نـیـزه و تــیـغ و کــمــنـد و نـاچــخ و تــیـر وکــمــان
گــردن و گــوش و دم و ســم و زهـار و ســاق اوی
اینچـنین اسـبـی مـرا داده سـت بـی زین شـهریار
اسب بی زین همچنان باشد که بی دسته سبوی
:: ADVERTISEMENTS ::

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these <abbr title="HyperText Markup Language">HTML</abbr> tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

shares