در مدح ابوالحسن عمرانی – منوچهری دامغانی

در مدح ابوالحسن عمرانی
صـنـمـا! گـرد سـرم چــنـد هـمـی گـردانـی
زشـتـی از روی نـکـو زشـت بـود گـر دانـی
یا بـکن آنچـه شـب و روز همی وعده دهی
یا مـکـن وعـده هر آن چـیز کـه آن نـتـوانی
از حــد و غــایــت نــافــرمــانــی در مــگــذر
کــه پـــدیــدارســت انــدازه نــافــرمــانــی
دل مـن بــردی و از خـویـشـتـنـم دور کـنـی
بــرنــیـایـد صــنــمــا کــار بــدیـن آســانــی
مـهربـانـی نـکـنی بـر مـن و مـهرم طـلـبـی
نـدهی داد و هـمـی داد ز مـن بـسـتـانـی
بـی وفایی کنی و نادان سازی تـن خـویش
نـیـسـتـی ای بـت یـکـبـاره بـدیـن نـادانـی
نـبــوی راضــی گـر زانـکــه امـیـرت خــوانـم
من بـدان راضی بـاشـم که غلامم خـوانی
از تـو مـا را نـه کـنـار و نـه پـیام و نه سـلـام
مکـن ای دوسـت کـه کیفـر بـری و درمانی
گـویی: اندر دل پـنهانت همی دارم دوسـت
بـه بــود دشـمـنـی از دوسـتـی پـنـهـانـی
مکن ای دوست که بیداد نشانی نگذاشت
عـدل بــاز آمـد بــا بــوالـحــسـن عـمـرانـی
خــواجــه و سـیـد ســادات رئیـس الـرؤسـا
همچو خورشید به بخشندگی و رخشانی

Hits: 0

:: ADVERTISEMENTS ::
Share:

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.