دریاچه کبود حیدری وجودی

دریاچه کبود
ای روی بـــی غبـــارت ، آیینـــــه ء نمودم
ای موی تـــا بدارت ، شیـــــرازه ء وجودم
ای درنگــــاه مستت جوی شــــراب جاری
ای چشـــم موجدارت ، دریاچـــــه ء کبودم
درحرف حرف پاکش حسن توجلوه میکـرد
در گلشـــن محبت، شعــــری که میسرودم
بر شاعران عاشــــق، کــــم مهـــر مینمایید
ای دلبــــران شمــــــارا، بسیــــار آزمودم
در دوره ء جوانی ، در جوش زنـده گانـی
مهر تـــرا گزیــــــدم، چشــم تو را ستودم
کی میرود زیادم، چون طفــل شیـر خـواره
صبحی که روی الفت ، برسینه ء توسودم
رفتم به یاد مجنون،بــــــردامـــــن بیابــــان
شامـــی که باخیــــــالت، آوای نـی شنودم
عشق وسکوت شبها، در نـــــور روشن مــــاه
امواج مست دریــــــا، از خویش مــــی ربودم
۱۳۶۱
نجم العرفا حيدري وجودي

Hits: 4

:: ADVERTISEMENTS ::
Share:

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.