درشکایت از حسودان و دشمنان خود می فرماید – منوچهری دامغانی

درشکایت از حسودان و دشمنان خود می فرماید
حـاسـدان بـر مـن حـسـد کـردندو مـن فـردم چـنین
داد مــظــلــومــان بــده ای عــز مــیــر مؤمــنــیـن
شـیر نـر تـنـهـا بـود هرجـا و خـوکـان جـفـت جـفـت
مـا هـمـه جــفــتــیـم و فـردســت ایـزد دادآفـریـن
حاسدم بـر من همی پیشی کند، این زو خطاست
بـفـسـرد چـون بـشـکـفـد گـل پـیش مـاه فـرودین
حاسدم خواهد که او چون من همی گردد به فضل
هـر کـه بــیـمـاری دق دارد، کـجـا گـردد سـمـیـن
حـاسـدم گـویـد: چـرا بــر مـن بــه یـک گـفـتـار مـن
گوژ گشـتـی چـون کـمان و تـیرگشـتـی در کمین
گـوژ گـشـتــن بــا چــنـان حـاسـد بــود از راسـتــی
بــاژ گـونـه، راســت آیـد نـقــش گـوژ انـدر نـگـیـن
حــاســدم گــویــد بـــبــردی دوســتــانــم را ز مــن
دوسـتـان را خـود بـر ابـرو بـود از وی خـم و چـیـن
مــردم دانــا نــبــاشــد دوســت او یــک روز بــیــش
هر کـسـی انگـشـت خـود یک ره کـند در زولفـین
حــاســدم گـویـد چــرابــاشــی تــو در درگـاه شــاه
اینـت بـغـضـی آشـکـارا، اینـت جـهـلـی راسـتـین
هــر کــجـــا بـــاغـــی بـــود آنــجـــا بـــود آواز مــرغ
هـر کـجــا مـرغـی بــود آنـجـا بــود تــیـر سـفـیـن
حــاســدم گــویـد کــه مـا پــیـریـم و تــو بــرنـاتــری
نـیـسـت بــا پـیـران بـه دانـش مـردم بــرنـا قـریـن
گــر بــه پــیـری دانـش بــدگـوهـران افــزون شــدی
روسـیـه تــر نـیـســتــی هـر روز ابــلـیـس لـعـیـن
حــاسـدم گـویـد: چــرا خـوانـنـد کـمـتــر شـعـر مـن
زان تـو خـوانـنـد هر کـس، هم بـنـات و هم بـنـین
شــعــر مـن مـاء مـعـیـن و شــعـر تــو مـاء حــمـیـم
کـس خـورد مـاء حـمـیـمـی تـا بــود مـاء مـعـیـن؟
حــاسـدم گـویـد چــرا تــو خــدمـت خــسـرو کـنـی
روبــهــان را کــرد بــایــد خــدمــت شــیـر عــریـن
پــیــلــبـــان را روزی انــدر خــدمــت پــیــلــان بـــود
بــنــدگــان را روزی انــدر خــدمــت شــاه زمــیــن
حـاسـدم خـواهـد کـه شـعـر او بــود تــنـهـا و بــس
بــاز نـشـنـاسـد کـسـی بـربـط ز چـنـگ رامـتـیـن
نـه هـمـه حــکـمـت خــدا انـدر یـکـی شـاعـر نـهـاد
نـه هـمـه بـویـی بـود در نـافـه مـشـکـی عـجـیـن
شـاعـری تـشـبـیب داند، شـاعری تـشـبـیه و مدح
مـطـربــی قـالـوس دانـد، مـطـربــی شـکـر تـویـن
حــاســدم گــویــد چــرا در پــیـشــگــاه مــهــتــران
مـا ذلــیـلـیـم و حــقــیـر و تــو امـیـنـی و مـکــیـن
قـول او بـر جـهـل او، هـم حـجـتـسـت و هـم دلـیل
فضل من بر عقل من هم شاهدست و هم یمین
حـاسـدا هـرگـز نـبـینـی، تـا تـو بـاشـی روی عـقـل
دوزخـی هـرگـز نـبــیـنـد روی و مـوی حــور عـیـن
حــاســدا تــو شــاعــری و نـیـز مـن هـم شــاعـرم
چـون تـرا شـعـر ضـعیفسـت و مرا شـعـر سـمین
شـعر تـو شـعرسـت، لیکن بـاطـنش پـرعیب و عـار
کــرم بـــســیــاری بـــود در بـــاطــن در ثــمــیــن
شـعـر ناگـفـتـن بـه از شـعـری کـه گوئی نادرسـت
بـچـه نـازادن بـه از شـشـمـاهه بـفـکـنـدن جـنین
حــاســدا تــا مـن بــدیـن درگــاه ســلــطــان آمـدم
بــرفـتـادت غـلـغـل و بــرخـاسـتـت ویـل و حـنـیـن
گـر چـنین بـاشـی بـه هر شـاعـر کـه آید نـزد شـاه
بـس کـه بـایـد بـس کـه بـاید مـر تـرا بـودن حـزین
شـاه را سـرسـبــز بــاد و تــن جــوان تــا هـر زمـان
شــاعــران آیـنـدش ازاقــصــای روم و حــد چــیـن
سال پـارین بـا تـو ما را چـه جـدال و جـنگ خـاست
سـال امسـالین تـو بـا ما در گرفتـی جـنگ و کین
بــاش تــا ســال دگــر نــوبــت کــرا خــواهــد بــدن
تــا کـرا مـی بــایـدم زد بــر سـر وی پــوســتــیـن
مـن تــرا از خـویـشـتــن در بــاب شـعـر و شـاعـری
کـمـتـرین شـاعـر شـنـاسـم، هـذه حـق الـیـقـین
مـیـر فـرمـودت کـه رو یـک شــعــر او را کـن جــواب
بـود سـالـی و نـکـردی، نـنـگ بـاشـد بـیـش ازین
گــر مــرا فــرمــوده بـــودی خـــســرو بـــنــده نــواز
بـهـتـر از دیوان شـعـرت پـاسـخـی کـردی مـتـیـن
لــیـکــن اشــعــار تــرا آن قــدر و آن قــیـمـت نـبــود
کـش بـفـرمودی جـواب این خـسـرو شـاعـر گزین
گـر تــو ای نـادان نـدانـی، هـر کـسـی دانـد کـه تـو
نیسـتـی بـا من بـه گـاه شـعـر گـفـتـن همـقـرین
مـن بـدانـم عـلـم و دین و عـلـم طـب و عـلـم نـحـو
تـو نـدانـی دال و ذال و راء و زاء و سـیـن و شـیـن
مــن بـــســـی دیــوان شــعــر تـــازیــان دارم ز بـــر
تـو ندانی خواند «الا هبـی بـصحـنک فاصبـحین »
خـواسـت از ری خـسـرو ایـران مـرا بـر سـفـت پـیل
خـود ز تـو هـرگـز نـینـدیشـیـد در چـنـدین سـنـین
من بـه فـضـل از تـو فـزونم، تـو بـه مال از من فـزون
بـهتـرسـت از مال فـضـل و بـهتـر از دنیاسـت دین
مــال تــو از شــهــریـار شــهــریـاران گــرد گــشــت
ورنـه انـدر ری تـو سـرگـین چـیدی از هـر پـارگـین
گــر نـبــاشــد در چــنـیـن حــالــت مـزیـدی مــرتــرا
عـارضـی بـس بــاشـدت بـر لـشـکـر مـیـر مـتـیـن
هـیـچ سـالـی نـیسـت کـز دینـار، سـیصـد چـارصـد
از پــی عـرض حـشـم کـمـتــر کـنـی در آسـتـیـن
وآنـگـهـی گـویـی مـن از شـاه جــهـان شـاکـر نـیـم
گـرنـه نـیک آیـد ازین شـه، رخـت رو بـربـنـد هـین
بــاز شـروان شـو، بــدانـجــایـی کـه دادنـت هـمـی
گــوشــت خــوک مـرده یـکــمـاهـه و نـان جــویـن
مــر مــرا بـــاری بـــدیــن درگــاه شــاهــســت آرزو
نـز ری و گـرگـان هـمـی یـاد آیـدم، نـز خــافـقـیـن
شــاعـران را در ری و گـرگـان و در شـروان کـه دیـد
بــدره عـدلـی بــه پــشــت پــیـل، آورده بــه زیـن
آنـچـه ایـن مـهـتـر دهـد روزی بــه کـمـتـر شـاعـری
مـعـتـصـم هرگـز بـه عـمـر اندر نداد و مـسـتـعـین
رو چـنین شـکـری کـن و بـسـیار نسـپـاسـی مکـن
تـات بـخـشـد بـخـت نـیکـو سـایه خـسـرو مـعـین
آنـکـه او شــاکـر بــود، بــاشـد ز خــیـل الـاکـرمـیـن
وانـکـه نـاشـاکـر بـود، بـاشـد ز خـیل الـاخـسـرین

Hits: 0

:: ADVERTISEMENTS ::
Share:

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.