حلاوت عید سید همایون شاه عالمی

حلاوت عید
هلال عید برآمد ببین به داس ِ قمر
به شام عید بیا باش تا به وقت سحر
شراب شوق بیاور ز جام ِ ناب لبت
زمشک زلف برآور تو عطر عنبر تر
کجاست بر رگ ِ گلهای باغ آن بو
که عطر موی تو افشانده است گل بر سر
ز چشم شوخ تو گشتم اسیر زلف ِ سیاه
براه عشق چه پروا کنم ز خوف وخطر
به حق روزه که دلتنگ گشته ام زهجر
دهن شیرینی بیاور از آن لبان شکر
بیا نگار که آغوش تو بهشت ِ من است
خطاست از کنار تو رفتن بجای دگر
به قلب من ز لشکر مژگان شدی سلطان
نصیب تست نگارا تمام فتح و ظفر
چه قسمت است خدایا جدا ز آغوشش
ببست پای مرا سخت ریسمان ِ سفر
به هر سو سفره رنگین شده حلاوت عید
نصیب ما ز فراق است تا بخون جگر
برفت ماه روزه مگر عید ما نرسید
کجا کنیم ز غوغای شور عشق حذر
شب وصال کجایی به ختم روزه ِ من
مرا سکوت نشسته به بام و کوچه ودر
نگاه ِ مضطربم صبری جستجو دارد
مگر که یار کند روز کی ز کوچه گذر
چو فرح وصل نصیبم نشد ز نا چاری
قطار اشک بیامد مثال ِ سیل ِ گهر
چنین بسا خته ام سختیِ هجران حیران
چنان که باد خزان میکند به برگ شجر
نوید ِ عید مبارک به دوستان بادا
کند دعای ِ (همایون ) به آسمان اثر
21 سپتمبر 2008
کابل، افغانستان

:: ADVERTISEMENTS ::
Share:

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.