حسن دل انگیز سید همایون شاه عالمی

حسن دل انگیز
رنگ و بویی ز بهاران رُخَـــش باز رسـید
مـــــرغ دل بال وپرآورده به پرواز رسـید
شورش ِ مــرغ چمن از لب مـــا ناله ربود
سخن عشق به افکـــــار ِ هـــــم آواز رسید
دید تا مینگرم حسن دل انگــــــیز رخـش
غنچه اش گل شده و یکـــسره بر ناز رسید
فصــــــل گل را به غم دیر مده بیش به باد
هله ای دل که همــــان یارک همراز رسید
ساحــــری کـــرد بدان یک نگهی پر معنی
وآن تبسم به دهـــانش قصـــه پرداز رســید
به سخن آمـــــده و حــــرف محبت بشگفت
از لبش پردۀ ِ مــوسیقی به صـد ساز رسـید
دیدنش کرد مــرا راهی ِ صحـــرای جـنون
زندگــــی عشق شد و قصــه به آغاز رسید
شد گـــرفـــــــتار دلِ پاکِ چـــــو آئـینۀ مــا
این کــبوتر چه به سر پنجۀ شهــــباز رسید
یک دو روزیست نیاید به گذرگاه وصــــال
نی که افســــــانۀ ما باز به غمّــــــاز رسید
گر چه از فرط گنه با سرِ خَم پیش خداست
در ره ِ عشق (همایون) چه سرافراز رسـید
5 می 2013
کابل، افغانستان
سید همایون شاه عالمی

:: ADVERTISEMENTS ::
Share:

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.