حسرت ِ دیدار سید همایون شاه عالمی

حسرت ِ دیدار
صدای شر شر ِ آبی هوای بوی بهار
دو پیک ِ باده ی رنگین وچشم و روی نگار
سرم به زانوی گرمش لبم به بوسه ی لب
نگاه ِ موج ِ گلاب و صدای خنده ی یار
حریم ِ سایه ای سرو و نسیم ِ عطر فشان
سرور عشق به لب های شوق گشته سوار
ز مشک حلقه ی زلفش به ذوق آمده دل
هجوم ِ گرمی ِ آغوش اوست آتش و نار
فدای ِ حرف ِ دهانش کنم ترانه و شعر
نوای ِ نغمه ی یاقوتی اش سرود و ستار
فضای ِ قرب تنش مرمری به روی حریر
میی لبان ِ چو قندش ، برنگ ِ آب ِ انار
گهی به بوسه مرا شاد کرده گاهی سخن
گهی فتاده به آغوش ِ من گهی به کنار
خمی ز باده به لبهای او بجوش و خروش
نگاهی گرم کند سوی من ز چشم خمار
به رسم فیشن ِ خود کرده است مژه بلند
به قصد ِ دلبری ِ من سپاه ِ عشق قطار
ربوده قلب ( همایون) به حسن و ناز و نگاه
کشیده زلف به یک سو فشانده مشک ِ تتار
چهارم عید 1387
کابل، افغانستان

:: ADVERTISEMENTS ::
Share:

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.