بهار و عشق سید همایون شاه عالمی

بهار و عشق
دل ِ تنگم به رخ ِ غنچه گشایم به بهار
ز لب ِ همچو گلت بوسه ربایم به بهار
همچو گل تازه شوی گر ز سر عشق شبی
این لبم را به لبت سخت بسایم به بهار
هر چه غم داری بیاور تو خوشی باز بگیر
ز رخ ِ زرد ِ تو هر غم بزادیم به بهار
بفشانم به تو از آب حیات ِ خم ِ عشق
به تن ِ خشک، طراوت بفزایم به بهار
بفشارم قد ِ موزون ِ ترا در بغلم
به تو میخانه ی عشاق نمایم به بهار
دگر از درد مگو بر من ِ دیوانه صفت
کوه ِ چون صبر ترا خوب ستایم به بهار
دل ِ من رفته به گلزار پر از نگهت ِ تو
بر سر ِ کوی ِ تو از شوق بیایم به بهار
زندگی یک دو دمی است مرو از پیشم
همچو بلبل بنگر نغمه سرایم به بهار
تو بهاری و مرا آن رخ ِ تو نوروز است
نکند خالق ِ من از تو جدایم به بهار
گل ِ ریحان در این فصل (همایون) باشد
بویم آن عطر ِ ترا بیش بپایم به بهار
13 مارچ سال 2010م
کابل، افغانستان

:: ADVERTISEMENTS ::
Share:

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.