بحر عشق همایون شاه عالمی

بحر عشق
دل من گشته به عشق تو چه بســـیار فراخ
سینه گنجینه ی الفــــاظِ گهـــــــر بار فراخ
بر سرِ مژه قطــــار است سرشکِ نم خون
در فراقِ تو غـــزل گــــشته به ابحار فراخ
نور افــــــــتاده از آن جام ِ جهان بینِ رُخَت
به دلــــــم موج زند گــــــردش انوار فراخ
اشکم آتشکــــده ی ذوقِ گلـــی دیدن ِ تست
دیده و دل شد از آن نرگـــس خمـــّار فراخ
نَبَرَد خــــــواب مرا تا سحر از غصۀ هجر
عکـــس رویت شده در دیده ی بیدار فراخ
داغ داغ اســــــت دلــــم از اثرِ غـیبــت ِ تو
گــــــشته از لاله ی من دامن کهسار فراخ
مطلــــع نورِ تو تا کـــــــرد تجلی به جهان
شــده اندر نظـــــرم عالـَــــمِ دیدار فــــراخ
مدعی طعنه مزن اینکه مرا دین شده عشق
ثمــــــــرِ بیش کند عشق به اذکـــــار فراخ
حالــــــت بیخـــودی تا راه جنون باز کـند
خـــــانه یی عقل شود از در و دیوار فـراخ
ریش بسـیار کـــثافت بکند جمع به خــویش
بسر کـوچک خود کـــرده یی دستار فـراخ
در رهِ عشق (همـایون) منما تنگنظـــری
دیده ی عشق کند منظـــــر ِ انظـــار فراخ
ماه جون 2001 م
ایلان – کارولینای شمالی، ایالات متحده امریکا
سید همایون شاه عالمی

:: ADVERTISEMENTS ::
Share:

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.