بحر سخن همایون شاه عالمی

بحر سخن
در پهنه ی گفتارم بحری ز سخن دارم
محو ِ رخ ِ دلدارم بیمارم و سر شارم
من بی سر و سامانم در بیخودی حیرانم
از مصحف جانانم صد بحر ِ گهر بارم
نقشی چو معما زد دیوانه همی سازد
کی پرده بر اندازد در عشق ببین زارم
از وی نتوان دوری در عالم مستوری
مهجوری و مجبوری در عزلت ِ نا چارم
از باده ی او مستم در آتش او هستم
در دامن او دستم از چشم گهر آرم
عشق تو حیات ِ من هجر ِ تو ممات ِ من
ذکر ِ تو ثبات ِ من در حاصل کردار م
نی محتسب ِ دینم نی زاهد ِ خود بینم
جز عشق نمیبینم در دیده ی بیمارم
از خلق که معذورم در عاشقی مجبورم
از عقل چنان دورم دیوانگی شد کارم
رنگین سخن ِ دردم تا عرش بَرَد گردم
بیهوده نمی گردم دیوانه ی دلدارم
در شوق چو مجنونم در عشق (همایونم)
در قلب ِ پُر ازخونم تخمی ز وصل کارم
14 فبروری 2009م
کابل، افغانستان
سید همایون شاه عالمی

:: ADVERTISEMENTS ::
Share:

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.