آمـد ای سـیـد احـرار! شـب جــشـن سـده – منوچهری دامغانی

آمـد ای سـیـد احـرار! شـب جــشـن سـده
شـب جـشـن سـده را حـرمـت، بـسـیار بـود
بـرفـروز آتـش بـرزیـن کـه درین فـصـل شـتـا
آذر بــــرزیــــن پــــیــــغــــمــــبــــر آذار بــــود
آتــشــی بــایـد چــونـانـکـه فـراز عــلـمـش
بـــــرتــــر از دایــــره گــــنــــبـــــد دوار بــــود
چـون ز گـردون بـر ازین سـلـسـلـه زر اندود
قـرص خـورشـید، فـرو خـفـتـه، نگونسـار بـود
آتــش و دود چــو دنـبــال یـکـی طـاووسـی
کــه بـــر انــدوده بــه طــرف دم او قــار بـــود
وان شرر گویی طاووس بـه گرد دم خـویش
لؤلؤ خـــرد فــتـــالــیــده بـــه مــنــقــار بـــود
چون یکی خیمه مرجان ز برش نافه مشک
کـه ســمـنـبــرگ بــر آن نـافــه عــطــار بــود
یا چـو زرین شـجـری در شده اطراف شجـر
کــه بـــر او بـــر ثــمــر از لؤلؤ شــهــوار بـــود
بـاغبـان این شجـر از جـای بـجنبـاند سخت
تــا فــرو بـــارد بـــاری کــه بــراشــجــار بــود
می خور ای سید احرار، شب جـشن سده
بـــاده خــوردن بـــلــی از عــادت احــرار بــود
زان می ناب، که تـا داری در دست و چـراغ
بــاز دانــســتــنــشــان از هــم دشــوار بــود
هرکه را کیسه گران ، سخـت گرانمایه بـود
هرکه را کیسه سبک ، سخت سبکسار بود
من بـر خـواجـه روم تـا دهدم سـیم بـسـی
تــا مــرا نــیـز بــه نــزدیـک تــو مــقــدار بــود
هـسـت جـبــار ولـیـکـن مـتـواضـع گـه جـود
مـتـواضـع کـه شـنـیـده سـت کـه جـبــار بـود
طـالـب شـعـر و جـوانمـردتـرین همه خـلـق
آن جــوانـمـردســت کـو طـالـب اشـعـار بــود

Hits: 0

:: ADVERTISEMENTS ::
Share:

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.