Қасам Ба Ҳашмату Ҷоҳу Ҷалоли Шоҳ Шуҷоъ,

Қасам ба ҳашмату ҷоҳу ҷалоли шоҳ Шуҷоъ,
Ки нест бо касам аз баҳри молу ҷоҳ низоъ.
Шароби хонагиям бас, маи муғона биёр,
Ҳарифи бода расид, эй рафиқи тавба, видоъ.
Худойро, ба маям шустушӯи хирқа кунед,
Ки ман намешунавам бӯи хайр аз ин авзоъ.
Бибин, ки рақскунон меравад ба нолаи ҷанг
Қасе, ки рухса нафармудӣ истимои самоъ.
Ба ошиқон назаре кун ба шукри ин неъмат,
Ки ман ғуломи мутеам, ту подшоҳи мутоъ.
Ба файзи ҷуръаи ҷоми ту ташнаем вале
Намекунем далерӣ, намедиҳем судоъ.
Ҷабину чеҳраи Ҳофиз худо ҷудо макунод,
Зи хоки боргаҳи кибриёи шоҳ Шуҷоъ.
Share:

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.